15 Ιουλίου 2019
   Διαβάστε αυτή την εβδομάδα 

Ο εφημέριος του Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής Θανους π. Ηλίας Λασπατζακης μαζί με τον Υφυπουργό Εξωτερικών Αντώνη Διαματαρη απο σημερινή θεία λειτουργία όπου ήρθε, με την οικογένειά του, για να εκκλησιαστει στο χωριό του και να λάβει τις ευλογίες της Αγίας για τα νέα του καθήκοντα... Ο εφημέριος με πολύ αγάπη δώρισε στον Υφυπουργό Μια εικόνα της Αγίας Παρασκευής να την κρεμάσει στο γραφείο του... για να τον προστατεύει και να τον βοηθά στο δύσκολο έργο που έχει μπροστά του...

 

ΜΙΚΡΗ ΑΓΓΕΛΙΑ

ΠΩΛΕΙΤΑΙ  Αυτοκίνητο ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ C-200 (φωτογραφια), 1800 κυβικα, με εσωτερικο τηλεφωνο, δερμάτινο σαλονι, πατρόνικ, ηχοσυστημα, 115.000 χιλιομ. Φυλάσσετε σε Γκαράζ

ΣΟΥΠΕΡ ΤΙΜΗ: 7.500 €

ΤΗΛ. 6947- 822 444

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019 09:29

Η γοητευτική απλότητα της Λήμνου

Η γοητευτική απλότητα της Λήμνου

 Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 Ορίτζιναλ, φυσικό, χωριάτικο, παρθένα φύση, ήρεμη απλότητα, φιλικά σπιτικό, ζεστά χρώματα, απέραντη αμμουδιά, δροσερή θάλασσα, βυζαντινά τείχη, ταπεινό άσπρο ξωκλήσι, ροζ πικροδάφνες, ηλιοκαμένοι ψαράδες, πλατύφυλλη συκιά, μοσχομυριστό θυμάρι, απορημένο γαϊδουράκι, αμέτρητα πρόβατα, νυσταγμένη γάτα, μπαχτσές με ρόδια και κυδώνια, άρωμα βασιλικό και γιασεμί, αλανιάρες κότες, εγκάρδιοι κεχαγιάδες, βόλτα με μπατιρόσπορα, πέτρινα σπίτια, στενά σοκάκια, ανεμόμυλοι, μονότονη καμπάνα, φιλόξενες χαμογελαστές σπιτονοικοκυρές, χορταστικές χωριάτικες μερίδες, μοσχάτο κρασί, θέα το απέραντο Αιγαίο, μαγικό ηλιοβασίλεμα.

 Κάθε σου βήμα στο ευλογημένο αυτό νησί είναι και μια πρωτόγνωρη γοητευτική έκπληξη!

 

 

 

Αφού αυτό το καλοκαίρι της Λήμνου, ανήκει στο παιδί της Λήμνου τον Ράλλη Κοψίδη, ας καταθέσουμε ό,τι απέμεινε στη μνήνη της Λήμνου από τον ίδιο.

Καλημέρα Ηλία.
Το ραφτάδικο του πατέρα του Ράλλη Κοψίδη, ήταν αυτό στο οποίο τώρα στεγάζεται το κρεοπωλείο του Παρασχάκη στην κεντρική αγορά της Μύρινας.
Το κτίριο αυτό έχει μείνει όπως ήταν, το σπίτι του δυστυχώς το πήρε ο εκσυγχρονισμός.
Η μητέρα μου το έλεγε πολλές φορές οτι αυτό ήταν το ραφτάδικο, γιατί γνώριζε την οικογένειά τους αφού τα σπίτια τους ήταν σχεδόν στην ίδια γειτονιά, πρόσφυγες όλοι,  και ψώνιζαν από το μπακάλικο που ήταν απέναντι από το σπίτι του Κοψίδη( στον δρόμο που σήμερα έχει το όνομά του, το μπακάλικο του Δανιηλίδη). ΚΑΙΤΗ ΣΑΠΕΡΑ

Η Λήμνος υποδέχτηκε με ενθουσιώδη τρόπο και πολύ αγάπη  τον Ράλλη Κοψιδη αλλά και αυτός δεν ήρθε στο Νησί του  με άδεια χέρια, σ αυτή την Αναδρομική Έκθεση των   Έργων του.

Σήμερα (13/7/19)  ξεκίνησε η Έκθεση Κοψιδη,  που θα διαρκέσει ως τις 13 Σεπτέμβρη στη Πινακοθήκη του Κοντιά, η οποία Πινακοθήκη σίγουρα  ζει  τη μεγαλύτερη στιγμή της,   από  όλα αυτά τα χρόνια τα γεμάτα επιτυχίες.

 Στα σημερινά Εγκαίνια ήταν μεγάλη η εκπροσώπηση του Δήμου, με το Δήμαρχο Δημ. Μαρινάκη,  τον Πρόεδρο του ΟΕΠΑ, Δημ. Σύμβουλο,  Νίκο Μαρινάκη, τους Αντιδημάρχους Ν. Μοσχακη και Γιώργο Σακαρικο (ίσως να ήταν και άλλοι  που, μέσα  στο χαμό, δεν αντιλήφθηκα). Και μια που μιλάμε για τη Δημοτική Αρχή, παρόντες ήταν  και οι πρώην Δήμαρχοι Δέσποινα Κωνστάντιου (η οποία τότε, στην αρχή της 10ετιας του 1990,  σε μια ωραία τελετή στο πάλαι ποτέ εν λειτουργία ξενοδοχείο ΚΑΣΤΡΟ τίμησε τον Ράλλη Κοψιδη),  Νίκος Κορνιώτης και Δημ. Βουλγαρακης στον τοπικό Δήμο. Ήταν παρούσα  επίσης η φετινή υποψήφια Δήμαρχος και απο το Σεπτέμβρη Δημοτική Σύμβουλος,  Χαριτίνη Φωτοπουλου. Ομως πήρα ένα επικίνδυνο  δρόμο με αυτή την περιγραφή γιατι θα ξεχάσω πολλούς που  θα πρέπει να  αναφέρω, όπως οι συγγραφείς της Λήμνου Θ. Μπελίτσος και Βαρβάρα Βαγιάκου Βλαχοπούλου, ο Θωμάς  Σφούνης,  Ζωγραφος και κάποτε υπεύθυνος της Πινακοθήκης…

 Κυρίως όμως  ήταν ο κόσμος, φιλότεχνοι και μη,  που ήλθαν σε αυτό το ιστορικό γεγονός,  οι  περισσότεροι απο τον Κοντιά και τη γύρω περιοχή. Πολλοί ήταν επίσης  οι ομογενείς και οι εξ Αθηνών Λημνιοι.

Οι συντελεστές της Έκθεσης,  οι οποίοι έφεραν σε πέρας  ένα μεγάλο έργο με την οργάνωση  με μεταφορά στη Λήμνο σχεδόν 150 έργων του Μεγάλου Έλληνα  Ζωγράφου ήταν εμφανώς ικανοποιημένοι απο το τελικό αποτέλεσμα για το οποίο δούλεψαν επί μήνες.

Ο Δημ. Λούσκος  υπεύθυνος της Πινακοθήκης του Κοντιά  μας είπε συνοπτικά για την προσπάθεια που ξεκίνησε το φθινόπωρο για να φθασει στη σημερινά Εγκαίνια.

 Η Ευαγγελία Ρούλια,  εξ αρχής εμπλεκόμενη στην  προσπάθεια,  γεμάτη φροντίδα ακόμη και τώρα   ώστε να πάνε όλα καλά.

Ο Επιμελητής της Έκθεσης Σπύρος Μοσχονάς,  με τον πιο σημαντικό ρόλο,  πανταχού παρών σε αυτή την Πρεμιέρα (στη φωτογραφία στο βήμα, με φόντο το μοναδικό Κοντιατινό  τοπίο).   

Πάντως  το πιο ευτυχισμένο πρόσωπο από τους παρόντες συντελεστές  της Εκθέσης ήταν,  εμφανώς,  η Σοφία Κοψίδη, κόρη του εκλιπόντος αλλά παρόντος Ράλλη Κοψίδη,  η οποία μας είπε ότι αυτή η Έκθεση είναι κάτι που ήθελε πολύ και πάντα σχεδίαζε ο Πατέρας της.   

Βεβαίως έχω πολύ ηχογραφημένο υλικό το οποίο  θα μεταδώσω στην εκπομπή του  ΡΑΔΙΟ ΑΛΦΑ τη Δευτέρα 15/7 καθώς και φωτογραφίες που θα αναρτήσω με τα σχετικά σχόλια.

 

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019 12:56

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗ ΛΗΜΝΟ...

Περί τα 40 άτομα, πρόσφυγες που έφυγαν από τις ακτές τις Τουρκίας, κάπου από την περιοχή του Ελλησπόντου, περισυνελλέγησαν ενώ έπλεαν σε φουσκωτή βάρκα   στα διεθνή ύδατα από σκάφος του Λιμενικού της Λήμνου.

Μεταφέρθηκαν στο Λιμάνι Μύρινας και λίγες ώρες αργότερα,  μεσημέρι Σαββάτο 13/7/19, επιβιβάστηκαν στο διερχόμενο πλοίο ΔΙΑΓΟΡΑΣ με προορισμό τη Μυτιλήνη.

Στη Λήμνο τέτοια περιστατικά είναι  σπάνια, 2,3 το χρόνο,  και η σπανιότητα αυτή οφείλετε στη μεγάλη απόσταση της Λήμνου από τις τουρκικές ακτές…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ 

 

Δεν θα πω εύκολα το σλόγκαν "τρελάθηκε ο καιρός' επειδή έβρεξε,  και μάλιστα πολύ,  στην  Κεντρική Λήμνο, από το Βάρος, Λιβαδοχώρι, Αγ. Δημήτρη, Σαρδές, ενώ στη Μύρινα είχαμε  μια σίγουρη λιακάδα και κάνεις δεν υποψιαζόταν αυτό που συνέβαινε μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα.  

Συμβαίνουν αυτά  με τις βροχές,  που είναι  ένα εντελώς τοπικό φαινόμενο το οποίο μπορεί να το προκαλέσει ένα περιφερόμενο και βροχερό σύννεφο, όπως αυτό της σημερινής φωτογραφίας.  

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019 11:51

Ο "κλεμένος" ΑΦΚΟΣ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ

Κλέβουμε τον Άφκο του Χρ. Κακαρνιά από μια ανάρτηση  του στο  fb, καθώς τόσο το κείμενο του  όσο και η φωτογραφία είναι μια πρόκληση…  

Ο ΑΦΚΟΣ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ
Ένα από τα εκλεκτά προιόντα της Λήμνου είναι και ο Άφκος. Η σπορά του γίνεται την εποχή που σπέρνονται τα σιτηρά, δηλ τέλος φθινοπώρου με αρχές της Άνοιξης. Το καλοκαίρι μεστώνει και ξεραίνεται και τότε αρχίζει η συγκομιδή του. Μαζεύεται πολύ πρωί, με το πρώτο φως της ημέρας, τις λεγόμενες "ταχ'νές", τότε που είναι ακόμα μαλακός από τη δροσιά της νύχτας, γιατί με τον ήλιο στεγνώνει και τρίβεται, με συνέπεια να χύνεται ο καρπός και να έχουμε απώλειες. Το τελικό προϊόν αποτελεί ένα νόστιμο, υγειϊνό φαγητό, ιδιαίτερα αγαπητό στο νησί μας και όχι μόνο.

Σάββατο, 13 Ιουλίου 2019 11:38

Ο Ρ. ΚΟΨΙΔΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ !

Ράλλης Κοψίδης (1929-2010)

Αναδρομική

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Η Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης Κοντιά Λήμνου παρουσιάζει την αναδρομική έκθεση του λημνιού καλλιτέχνη Ράλλη Κοψίδη. Η διοργάνωση της έκθεσης του Κοψίδη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, επειδή είναι η πρώτη έκθεση του καλλιτέχνη στη γενέτειρά του, και ταυτόχρονα η πρώτη αναδρομική έκθεση του Κοψίδη που γίνεται μετά τον θάνατό του, τον Αύγουστο του 2010.

 Στην Πινακοθήκη Κοντιά παρουσιάζονται περισσότερα από εκατόν δέκα έργα ζωγραφικής και χαρακτικής (πίνακες, σχέδια, αγιογραφίες, τυπώματα σε λινόλεουμ, μεταξοτυπίες, μελέτες για εικονογράφηση, μακέτες για τοιχογραφίες κ.ά.). Η παρουσίαση του εικαστικού αποτυπώματος του Κοψίδη αναπτύσσεται μέσα από μια σειρά ενοτήτων που παρακολουθούν τη ζωή του και την εξέλιξή του: από τα χρόνια της μαθητείας στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με τον Γιάννη Μόραλη και κυρίως με τον Ανδρέα Γεωργιάδη (1949-1954), και αργότερα στη στροφή προς τη βυζαντινή τέχνη, με οδηγό τη διδασκαλία του Φώτη Κόντογλου (1954-1959). Από το 1960 και εξής, ο ζωγράφος σταδιακά απομακρύνεται από τη βυζαντινή παράδοση και τον Κόντογλου, στην προσπάθεια για άρθρωση μιας προσωπικής εικαστικής γραφής. Από το 1975 και εξής, η τέχνη του Κοψίδη, που μένει πάντοτε παραστατική, εμπνέεται από τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό και ειδικά από το κίνημα του υπερρεαλισμού. Την περίοδο εκείνη χρονολογείται και ο σημαντικότερος, ίσως, κύκλος πινάκων σε ολόκληρη την εργογραφία του Κοψίδη: η σειρά με τα τοπία του Λαυρίου. Το Λαύριο είναι για τον καλλιτέχνη ένας τόπος ιστορίας, μνήμης και ανθρώπινου μόχθου, που ελέω της τεχνολογίας και των μεταλλίων μεταμορφώνεται σε ένα τοπίο βιομηχανικό. Μέσα από τα τοπία του Λαυρίου, ο Κοψίδης στρέφεται προς τον υπερρεαλισμό, συνδυάζοντας σύμβολα και εικόνες που δίνουν ένα μαγικό περιβάλλον. Τότε, ο ζωγράφος θα αρχίσει να στρέφεται προς τα παιδικά του χρόνια και την ανάμνηση της Λήμνου. Μνήμες της παιδικής ηλικίες μπερδεύονται με οράματα και όνειρα, η Λήμνος μετατρέπεται σε τοπίο φανταστικό, ονειρικό, γεμάτη τέρατα της φαντασίας.

 

Στην έκθεση παρουσιάζονται επίσης έντυπα (βιβλία εικονογραφημένα από τον Κοψίδη, άλλα γραμμένα από τον ίδιο και διακοσμημένα από το χέρι του, συλλογές διηγημάτων όπου κυρίαρχη θέση κατέχει η Λήμνος) αλλά και λιγοστό αρχειακό/φωτογραφικό υλικό που εστιάζει στη σχέση του καλλιτέχνη και λογοτέχνη με τη Λήμνο.

 

Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος με κείμενα των Ράλλη Κοψίδη, Άσπας Αρώνη-Κότσαλη, Δημήτρη Λούσκου και Σπύρου Μοσχονά.

 

 

Επιμέλεια Έκθεσης: Σπύρος Μοσχονάς

Διάρκεια έκθεσης: 13 Ιουλίου - 20 Σεπτεμβρίου 2019

Εγκαίνια Σάββατο, 13 Ιουλίου, 20:00

 

 

 

Η ΛΗΜΝΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΟ

Πέτρινα αρχοντικά καραβοκύρηδων του 19ου και του 20ού αιώνα, νεοκλασικά με μαρμάρινα φουρούσια, λιθόστρωτα δρομάκια, περιβόλια με εσπεριδοειδή, παλιοί ανεμόμυλοι: ο Κοντιάς είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Λήμνου (στην ανατολική πλευρά, σε απόσταση 11 χλμ. από τη Μύρινα) και από τα πιο χαρακτηριστικά – με μια γλυκιά αύρα παρελθόντος. Για τις ομορφιές του είναι υπερήφανοι οι εξακόσιοι κάτοικοί του και οι Κοντιατινοί που δεν ζουν στο νησί. Αλλά και για κάτι ακόμα: για την Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης, που στεγάζεται σε ένα υπέροχο πετρόκτιστο κτίριο και τα τελευταία χρόνια φιλοξενεί σημαντικές εκθέσεις. Αυτός ήταν, άλλωστε, ο στόχος της δημιουργίας της: να αναδεικνύει το έργο Ελλήνων καλλιτεχνών, αλλά να φέρνει στον Κοντιά και αξιόλογους ξένους δημιουργούς, ώστε να μπολιάζουν τους ντόπιους, και κυρίως τους νέους, με την τέχνη τους.

Το φετινό εικαστικό καλοκαίρι στον Κοντιά ανήκει στον Λημνιό Ράλλη Κοψίδη, μαθητή του Φώτη Κόντογλου, του Γιάννη Μόραλη και του Ανδρέα Γεωργιάδη, με την πρώτη αναδρομική έκθεση που πραγματοποιείται μετά τον θάνατό του (2010). Εγκαινιάζεται αύριο, σε επιμέλεια Σπύρου Μοσχονά, και περιλαμβάνει περισσότερα από 110 έργα ζωγραφικής και χαρακτικής: πίνακες, σχέδια, αγιογραφίες, μεταξοτυπίες, μελέτες για εικονογράφηση, μακέτες για τοιχογραφίες, μεταξύ άλλων. Σε αυτά βλέπουμε την εξέλιξή του, από το βυζαντινό στυλ, επιρροή του Κόντογλου, στον σχηματισμό μιας προσωπικής «γραφής», η οποία έμεινε πάντοτε παραστατική, εμπνευσμένη από τον μοντερνισμό (και ειδικά τον υπερρεαλισμό), ενώ αντλούσε στοιχεία και από το παρελθόν: από τη λαϊκή παράδοση και από τις μνήμες της παιδικής του ηλικίας.

«Δεν θα μπορούσα να τον προσεγγίσω σαν τεχνοκριτικός, γιατί δεν είμαι. Ούτε να αναλύσω το συγγραφικό του έργο σαν φιλόλογος, για τον ίδιο λόγο. Τον βλέπω σφαιρικά ως μια τεράστια προσωπικότητα, ως έναν ιδιαίτερο γόνο του νησιού μας, που με κάνει να νιώθω λες και συμμετείχα στα όσα “μεγάλα” έφτιαξε στη ζωή του», λέει ο Δημήτρης Λούσκος, οδοντίατρος με έδρα την Αθήνα και εραστής της τέχνης, δραστήριος εκπρόσωπος του Συλλόγου Κοντιατινών, που ανέλαβε τον συντονισμό της έκθεσης.

Ο Ράλλης Κοψίδης γεννήθηκε το 1929. «Θα ήθελα να ’χω γεννηθεί σε μια ειρηνική και ζωγραφική εποχή. Δεν στάθηκα τυχερός. Ανήκω στην γενιά της Κατοχής και της πείνας. Στα 1949, με χίλια παρακάλια, πήρα μια έγγραφη άδεια απ’ την Ασφάλεια που έγραφε: “Επιτρέπομεν στον τάδε να μεταβή εις Αθήνας διά να σπουδάση”. Μ’ αυτό το χαρτί στο χέρι και με ελάχιστα εφόδια κατέβηκα στην ξακουστή πόλη των Αθηνών όπου θα πήγαινα στη Σχολή Καλών Τεχνών», είπε κάποτε ο ίδιος για το ξεκίνημα της καλλιτεχνικής του διαδρομής. Η πολυπραγμοσύνη του στις δεκαετίες που ακολούθησαν, τόσο στη ζωγραφική και στη χαρακτική όσο και στη λογοτεχνία (υπήρξε πολυγραφότατος διηγηματογράφος), φανερώνει την αδιάκοπη προσπάθειά του να κατακτήσει τα υλικά και τις τεχνικές στην τέχνη του, αλλά και τη βαθύτερη ανάγκη του για έκφραση.

Αναδρομική Ράλλη Κοψίδη, Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης, Kοντιάς Λήμνου, 13 Ιουλίου έως 20 Σεπτεμβρίου, τηλ.: 2254-05.14.25, www.pinakothikikondia.gr.

Η ΕΙΚΟΝΑ (Λεζάντα) : Οι δύο φίλες» (1966), τέμπερα σε χαρτί (αριστερά). «Αυτοπροσωπογραφία» του Ράλλη Κοψίδη, ελαιογραφία σε καμβά (δεξιά πάνω), και «Γυναίκα στο παράθυρο» (1972), ακρυλικό σε ξύλο (δεξιά κάτω).

Δημοσίευση στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.GR- Γράφει η Τασούλα Επτακοίλη

Απο ανάρτηση της Ασπας Αρωνη - Κότσαλη

 

 

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019 22:17

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ: Πλατύ

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ:  Πλατύ

 (μια σειρά που παρουσιάζεται αλφαβητικά κάθε Σάββατο.

Επόμενο χωριό: Πορτιανού)

 

Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 

Το Πλατύ βρίσκεται μόνο 2,5 χιλιόμετρα έξω από τη Μύρινα και έχει 670 κατοίκους. Δίκαια θεωρείται ως προάστειο της Μύρινας. Είναι χτισμένο πάνω σε ένα λόφο, κοντά στη θάλασσα. Ονομάστηκε έτσι από το πλατύ στόμιο του κοντινού ομώνυμου όρμου. Παλιά λεγόταν ο Πλατύς, όμως, από το 1918 που ιδρύθηκε η κοινότητα καταχωρήθηκε ως (ουδέτερο): το Πλατύ.

Ως οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά σε χρυσόβουλο του 1355, με το οποίο ο Πλατύς - όπως σημειώνεται - δωρίσθηκε από τον αυτοκράτορα στη Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους..

 

Αρχικά, το χωριό ήταν κτισμένο νοτιότερα προς την ακτή, κοντά στο εξωκλήσι Άγιος Κήρυκος, και δεν είχε περισσότερα από 15 σπίτια. Με το όνομα Άγιος Κήρυκος αναφέρεται ως ένα από τα εικοσιπέντε χωριά του νησιού, τα οποία αποτελούσαν πατριαρχική εξαρχία το 1320. Για λόγους ασφαλείας από τους πειρατές μεταφέρθηκε στη θέση "Κόνταρη" ή "Κοντάρη" πίσω από το λόφο "Πασά Βουνάρ". Η θέση αυτή ταυτίζεται με τον οικισμό "του Κονυδάρη", ο οποίος αναφέρεται στα 1415. Δυτικά του χωριού, στη θέση Αγία Κυριακή, υπάρχουν ογκώδεις πελεκημένες πέτρες, αρχαίας μάλλον προέλευσης.

 

Ο μεγάλος όρμος του Πλατύ χρησιμοποιείτο ως λιμάνι από τα μεσαιωνικά χρόνια. Θεωρείτο ασφαλές αγκυροβόλιο, διότι περικλείεται από τα ακρωτήρια Τηγάνι και Διαβάτης που εμποδίζουν τη θαλασσοταραχή.

Το 1521 ο Τούρκος ναυτικός Piri Reis αναφέρει το λιμάνι με δυο ονομασίες: ως "Limãn-i-palati" (Λιμάνι του Πλατύ) και ως "Pasalimãny". Η ονομασία "Πασά-Λιμάν" διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, διότι εκεί -κατά την παράδοση- αγκυροβολούσε το πλοίο του ο πασάς του νησιού. Επίσης, εκεί στάθμευε το πλοιάριο του οθωμανικού λιμεναρχείου.

Το τοπωνύμιο επιβίωσε στη Λήμνο στο επώνυμο Πασαλιμανιώτης.

Το 1770 στο Πασά Λιμάν αποβίβασε τους άνδρες του ο Χασάν Πασάς, που εστάλη από την Υψηλή Πύλη να αντιμετωπίσει τους Ρώσους του Ορλόφ..

 

Το 1854 ο ιερεύς του χωριού ονομαζόταν Κωνσταντής και το 1856 139 άνδρες πλήρωσαν φόρο 4448 γρόσια, ώστε να απαλλαγούν από τη στράτευση.

Το 1863 είχε 70 οικογένειες ενώ το 1874 ανήκε στη Δημαρχία (Κόλι) Κορνού και είχε 80 οικογένειες και 113 κατοικίες.

 

Το Πλατύ παρουσίαζε αξιόλογη ανάπτυξη στα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1875 αναφέρονται οι Πλατυνοί ιδιοκτήτες ιστιοφόρων: Κουτσούκος και Κονταράς, ενώ η κοινότητα είχε κυκλοφορήσει κέρματα για τις μικροσυναλλαγές με τη σφραγίδα «ΠΛ».

 

Από το Πλατύ καταγόταν ο μεγάλος Λήμνιος ευεργέτης Δημήτριος Παρισίδης (1841-91), ο οποίος το 1888 ίδρυσε στη Μύρινα το Παρισίδειο Νηπιαγωγείο και το προικοδότησε με 800 λίρες ετησίως. Το 1891 κληροδότησε στο ναό του χωριού 200 οθωμανικές λίρες. Οι Πλατυνοί έστελναν δυο αντιπροσώπους στην παλλημνιακή επαρχιακή συνέλευση.

 

Ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ρυθμού βασιλικής, κτίστηκε το 1857 αλλά ο εξωνάρθηκας και το καμπαναριό είναι μεταγενέστερα. Ένα εντοιχισμένο ανάγλυφο με τη μορφή του αγίου Γεωργίου και το έτος 1808 δηλώνει ότι στη θέση προϋπήρχε παλιότερος ναός. Στην επιγραφή "1857 ΜΑCΤΡΗS ΠΑ ΤΖ" σημειώνεται το όνομα του μάστορα Πα(ντελή) Τζ(ανή) από την Κωνσταντινούπολη, ο οποίος έκτισε και τους ναούς της Ατσικής και του Βάρους. Ο ναός έχει εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τέμπλο με αγιογραφίες του Ευστράτιου Ιμβρίου. Εορτάζει και του αγίου Σπυρίδωνα, του οποίου η εικόνα βρέθηκε στο νεκροταφείο του χωριού το 1870.

 

Το σχολείο λειτούργησε το 1886 στην "οικία του Λευτέρη", την οποία ίσως είχε παραχωρήσει ο μουχτάρης του χωριού Βασίλειος Ελευθερίου. Την ανέγερση σχολικού κτιρίου χρηματοδότησε ο Αναστάσιος Τσιλίκης από το Πορτιανού και το 1889 ιδρύθηκε κοινοτικό σχολείο, τριτάξιο.

Ως το 1919 λειτουργούσε ξεχωριστό παρθεναγωγείο. Τότε ιδρύθηκε διθέσιο δημοτικό, το οποίο κάποιες χρονιές, μεταξύ 1930-50, λειτούργησε και ως τριθέσιο. Το 1938 είχε 90 μαθητές. Το 1926 στην πλατεία του χωριού κτίστηκε νέο σχολικό κτίριο στη θέση του παλιού, με είχε βιβλιοθήκη, αναγνωστήριο, κινηματογραφική μηχανή προβολής, ραπτομηχανή, συλλογές φυσικής ιστορίας κλπ.

 

Δάσκαλοι με μακροχρόνια υπηρεσία στο Πλατύ ήταν οι: Ευστράτιος Αντωνιάδης (1890-95), Χαράλαμπος Καγιαλίκος (1900-04), Ελένη Ψαρά (1912-16), Μαργαρίτα Χούλη (1926-51), Ιορδάνης Γερίμογλου (1928-49), Μαρία Αφιώνη (1950-51, 1957-62), Γαβριήλ Γουδέλης (1973-;) κ.ά.

Το 1899-1900 δίδαξε στο Πλατύ ο Αγγελής Μιχέλης, ο οποίος υπηρέτησε πάλι εδώ το 1934-35 στο τέλος της σταδιοδρομίας του και δημοσίευσε ένα άρθρο

για το χωριό με λαογραφικές πληροφορίες. Έγραφε για τους κατοίκους:

 

"Οι κάτοικοι του Πλατέως είναι πολύ φιλότιμοι και τούτο αποδεικνύεται και εκ των κοινοτικών έργων (σχολείον, δρόμοι στρωμένοι, αναδάσωσις βοσκοτόπου και λοιπά), προ παντός δε οι αποδημούντες εννοούν, και μίαν δραχμήν να έχουν, να την στείλουν δια τον καλλωπισμόν του χωρίου των. Πανηγύρεις κάνουν δύο οι Πλατυνοί, του Αγίου Σπυρίδωνος, 12 Δεκεμβρίου και του Αγίου Γεωργίου, 23 Απριλίου... Εις την πανήγυριν ταύτην και εκ του πλησίον του Κάστρου, συνέρχεται, κατά το απόγευμα, κόσμος πολύς προς διασκέδασιν" .

 

Από τα τέλη του 19ου αιώνα αναφέρονται Πλατυνοί μετανάστες στην Αφρική, όπως ο Γρηγόριος Λεοντής στο Σουδάν το 1890 και στις ΗΠΑ. Εκεί λειτουργούσε ο Σύλλογος Πλατυνών ΗΠΑ «ο Άγιος Γεώργιος», ο οποίος κατά καιρούς χρηματοδότησε το σχολείο, το ναό, έργα ηλεκτροφωτισμού, ύδρευσης κλπ.

 

Στα χρόνια του μεσοπολέμου πολλοί κάτοικοι διατηρούσαν εμπορικά καταστήματα στο κοντινό Κάστρο (Μύρινα), όπου σταδιακά μετοίκησαν, με αποτέλεσμα το 1938 τα περισσότερα από τα 215 σπίτια του να είναι ακατοίκητα.

Το 1938 η αγροτική παραγωγή του χωριού ήταν 75.000 οκάδες σιτηρών, 80.000 οκάδες σταφυλιών και 6.000 οκάδες βαμβακιού.

Λειτουργούσε φιλοδασικός σύλλογος και ποδοσφαιρικός.

Στις 18-7-1926 διεξήχθη ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας στη Λήμνο μεταξύ των σωματείων "Άγιος Γεώργιος Πλατέος" και "Πρόσκοποι Κάστρου". Το Πλατύ ηττήθηκε 2-0 αλλά έκανε ιδιαίτερη εντύπωση με τις ομοιόμορφες στολές και τα κοντά παντελονάκια των ποδοσφαιριστών.

 

Μεταπολεμικά, η μετανάστευση κυριολεκτικά «άδειασε» το χωριό. Ενώ το 1928είχε 553 κατοίκους, το 1971 είχαν απομείνει μόλις 352.

 

Τις τελευταίες δεκαετίες το Πλατύ παρουσιάζει έντονη τουριστική κίνηση με μεγάλη ανοικοδόμηση και πολλές τουριστικές επιχειρήσεις. Η γειτνίαση του με τη Μύρινα σε συνδυασμό με τη γραφική αμφιθεατρική του θέση και την γραφική εκτεταμένη αμμώδη παραλία του, το έχουν κάνει πόλο έλξης πολλών επισκεπτών και παραθεριστών. Γι’ αυτό και το καλοκαίρι ο αριθμός των κατοίκων διπλασιάζεται.

Στην περιοχή, μέσα στο χωριό αλλά και στην γειτονική αμμουδερή ακτή λειτουργούν δεκάδες τουριστικά καταλύματα, ξενοδοχεία και ταβέρνες.

Στην όμορφη πλατεία του χωριού έχει γραφικά μπαράκια και μεζεδοπωλεία.

Εκλεκτές και οι ψαροταβέρνες της παραλίας για τους καλοφαγάδες.

Η παραλία του Πλατύ είναι από τις δημοφιλέστερες του νησιού, με κρυστάλλινα νερά, ψιλή άμμο, ρηχή θάλασσα, πάντοτε ήσυχη σαν τεράστια πισίνα, γιατί δεν την πιάνει ο αέρας.

 

Στην άκρη της παραλίας λειτουργεί και το πολυτελές ξενοδοχείο Lemnos Village. Μερικές από τις εντυπώσεις παραθεριστών σ’ αυτό:

Σε πολύ όμορφη τοποθεσία με υπέροχη θέα.

Ευγενέστατο προσωπικό πρόθυμο να σε εξυπηρετήσει.

Πλήθος δραστηριοτήτων εντός και εκτός ξενοδοχείου.

Υπέροχο πρωινό που ικανοποιεί και τους πιο απαιτητικούς.

Πληθώρα γεύσεων δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει κάποιος δυσαρεστημένος.

Το φαγητό, πρωϊνό – μεσημεριανό - βραδινό, καλύπτει όλα τα γούστα.
Με πολλές επιλογές (γλυκά, αρμυρά, ζεστά, κρύα, φρούτα, τοπικά προϊόντα κτλ). Γαρίδες (σαλάτα και σχάρα) σε καθημερινή βάση, κρέατα της ώρας που τα έψηναν εκείνη την ώρα, αρνί σούβλα, μπούτι χοιρινό, σούβλα κοτόπουλο, σουβλάκι ξιφία, σφυρίδα κλπ. Εννοείται ένα ολόκληρο stand για χορτοφάγους, γλυκά που τα έφτιαχναν εκείνη την ώρα (ο σεφ των γλυκών κάθε μέρα έφτιαχνε λουκουμάδες, καραμελωμένο ανανά κλπ).

Εξαιρετικό ξενοδοχείο από άποψη αισθητικής, δομής, διαρρύθμισης κοινόχρηστων κ ιδιωτικών χώρων.

Καθαριότητα, φιλική ζεστή εξυπηρέτηση, αίσθηση ασφάλειας.

Δραστηριότητες δημιουργικού και αθλητικού περιεχομένου για επισκέπτες κάθε ηλικίας με έμφαση στα παιδιά.

ΟΙ πισίνες πάντα καθαρές & περιποιημένες και με ναυαγοσώστη.

ΟΙ συνθήκες υγιεινής και καθαριότητος σε πολύ υψηλό βαθμό.
Χαμηλών τόνων, πλην όμως υπερβολικά δραστήριος ο διευθυντής του ξενοδοχείου, κ. Δημήτριος Ματζάρης, του οποίου η προσφορά και η συνεισφορά, είναι τεράστια έτσι ώστε το ξενοδοχείο, να λειτουργεί τέλεια, απρόσκοπτα και χωρίς προβλήματα.

Συγχαρητήρια σε όλο το προσωπικό. Ευγενέστατο, πρόθυμο και εξυπηρετικό.

 

Θετικό ότι πισίνα και θάλασσα είναι δίπλα. Στη θάλασσα water sports πολύ οργανωμένα. Ιδανική αμμουδερή παραλία για περίπατο. Τα παιδιά διασκέδασαν στην πισίνα και η παραλία ήταν ακριβώς δίπλα για όποιον προτιμούσε την θάλασσα

Πλήθος δραστηριοτήτων (γυμναστική, γιονγκα κλπ) 

Ωραίες μουσικές βραδιές για όσους έμεναν μέσα. Ελληνική βραδιά για τους ξένους με συρτάκι και πρόγραμμα.

Καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα.

 

Αξίζει να αναφερθούν δυο λόγια στους συντελεστές της επιτυχίας αυτής της σύγχρονης ξενοδοχειακής μονάδας, η οποία λειτουργεί υποδειγματικά και διαφημίζει τη Λήμνο με τον καλύτερο τρόπο σε Ελλάδα και στο εξωτερικό.

 

Ο Νίκος Μπέλιας, ιδιοκτήτης της μονάδας, είναι ο εμπνευστής επιχειρηματίας, που βλέπει πάντα μπροστά. Ευαίσθητος στην στελέχωση του προσωπικού, έχει επιλέξει Λημνιό προσωπικό και έχει δημιουργήσει μια από τις πιο υγιείς και ελκυστικές τουριστικές μονάδες.

 

Πολλοί με το όνομα Δημήτρης:

  • O Δημήτρης Καραβασίλης ήταν ο Διευθυντής που πρωτοξεκίνησε το ξενοδοχείο και σήμερα είναι ο υπεύθυνος όλων των ξενοδοχείων Mark Warner – της αγγλικής τουριστικής εταιρίας με ξενοδοχειακές μονάδες σε όλη την Ελλάδα. Με εξαιρετικές και σπάνιες ικανότητες, είναι ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος για την επιτυχία και το ψηλό επίπεδο που έχει φτάσει το ξενοδοχείο.
  • O Δημήτρης Μελάτος επίσης από τους πρωτεργάτες, ακούραστος και εργασιομανής, διεκπεραιώνει με επιτυχία όλες τις εμφανείς και αφανείς δουλειές.
  • Ο Δημήτρης Ματζάρης, με εξαιρετικές ικανότητες, ευαίσθητος για τη Λήμνο και το Λημνιό προσωπικό, έχει αφιερώσει όλη την ζωτικότητα και την προσφορά του στο ξενοδοχείο.

 

Λένε ότι ο έρωτας και η ευτυχία περνάνε πρώτα από το στομάχι, κι ότι τα ευτυχισμένα ζευγάρια είναι εκείνα που απολαμβάνουν νόστιμα φαγητά.

Αυτό λένε κι όλοι οι πελάτες του Lemnos Village όταν τους ρωτάνε πώς πέρασαν και τις εντυπώσεις τους από το ξενοδοχείο: “Περάσαμε τέλεια, τόσο πλούσια φαγητά και φανταστικό μπουφέ δεν έχουμε ξαναδεί”.

 

Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.

  • Ο Σταύρος Ψούχλος, ο σεφ με τη μεγάλη πείρα και την ικανότητα, βαθμολογείται πάντοτε με άριστα στις εντυπώσεις κατά την αναχώρηση των επισκεπτών και παραθεριστών, τόσο από τους Έλληνες όσο και τους Άγγλους – οι οποίοι, να σημειωθεί, είναι πολύ απαιτητικοί και μερικές φορές ιδιότροποι στο φαγητό. Όλοι είναι ξετρελαμένοι και έχουν να λένε τα καλύτερα λόγια – μια ζωντανή διαφήμιση του ξενοδοχείου.
  • Ο Γιώργος Βιρβίλης, Υπεύθυνος στο Αγγλικό Προσωπικό, με μεγάλες ικανότητες και πολυετή πείρα στην Marks Warner.
  • Η Ανθούλα Βλασταρά, Προϊσταμένη του εστιατορίου, επιβλέπει και συνεργάζεται τέλεια με όλους, ώστε τα πάντα να δουλεύουν ρολόι.
  • Η Καρολίνα Vektra Καρλή, επίσης Υπεύθυνη Εστιατορίου και Μπουφέ, και σύζυγος του Ζαχαροπλάστη του ξενοδοχείου, Ανδρέα Καρλή, είναι ο άνθρωπος που προβλέπει και φροντίζει τα πάντα με κάθε λεπτομέρεια όλα να λειτουργούν στην εντέλεια.
  • Για τον ζαχαροπλάστη Ανδρέα Καρλή μιλούν τα …έργα των χεριών του, δημιουργίες πρωτότυπες, με μεράκι και φαντασία. ξέρει καλά τα γούστα των πελατών και τους ανταμείβει με τον πιο γλυκό τρόπο.
  • Το βαρύ πυροβολικό του ξενοδοχείου είναι, φυσικά, οι δύο εξαιρετικοί του μάγειρες, ο Κώστας Κονταρής και ο Ηλίας Κλεμενής.
  • Το καμάρι του ξενοδοχείου είναι ο τεράστιος μπουφές του, με τις πλούσιες σαλάτες, τα γεύματα και τις άλλες ατέλειωτες νοστιμιές. Εκεί, βέβαια, είναι η Υπεύθυνη Μπουφέ, Στρατούλα Νησιώτη, αεικίνητη και φοβερά εργατική.
  • Θέλει τέχνη το σερβίρισμα, με χαμόγελο και γρηγοράδα. Εκεί είναι οι δύο Δέσποινες, η Δέσποινα Χορού και η Δέσποινα Καμπουροπούλου. Με μεγάλη εμπειρία, ευγένεια, προθυμία και ταχύτητα – αυτά ακριβώς που χρειάζονται οι πελάτες και τους σκλαβώνουν.

 

Πολλοί οι συντελεστές της επιτυχίας, αδύνατο να αναφερθεί όλο το προσωπικό, ιδίως οι αφανείς, που σηκώνουν ίσως και την πολλή δουλειά. Ενδεικτικά, θα ήταν παράλειψη να μη αναφερθούν:

  • Η Σοφία Σφυρίδου, που διεκπεραιώνει με τον καλύτερο τρόπο το Λογιστήριο.
  • Η Ντίνα Μπέκα, Προϊσταμένη Ορόφων, με αδυναμία στην τάξη, την αυστηρή καθαριότητα και την υποδειγματική λειτουργία όλων των ανέσεων και υπηρεσιών. Άριστη συνεργασία με τις καμαριέρες Μαρία, Στέλλα, Καλλιρόη και Δέσποινα.

 

Συγχαρητήρια σε όλους για την εξαιρετική και υποδειγματική δουλειά που κάνουν και για τη διαφήμιση της Λήμνου στην Ελλάδα και το εξωτερικό!

 

Βιβλιογραφία

  • Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
  • Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986.
  • Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη".
  • Αγγελής Μιχέλης, "Το Πλατύ", εφ. Λήμνος, φ. 1032 και 1033 (10 και 17/2/1935).
  • "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.

 

Σελίδα 1 από 350