23 Φεβρουαρίου 2019
   Διαβάστε αυτή την εβδομάδα 
Hλίας Κότσαλης

Hλίας Κότσαλης

Μια αποτίμηση της   αντιμετώπισης της κακοκαιρίας,   που εκδηλώθηκε  και συνεχίζει με θυελλώδεις  ανέμους  των 8 μποφόρ με ριπές 9 και  χιονόπτωση μας  οδηγεί στο συμπέρασμα ότι   ήταν μέτριας  απόδυσης …

Μέχρι τις 10 το πρωί όλα φαινόταν ότι είναι υπό έλεγχο όμως η   μέτρια   επίμονη χιονόπτωση  σε  συνδυασμό με τον  άνεμο άρχισαν   να δημιουργούν  προβλήματα στην Κυκλοφορία,  Εκει κατά τις  11  το μεσημέρι και  μετέπειτα είχαν  βγει  πολλά αυτοκίνητα  απο την πορεία τους και βρέθηκαν στα χαντάκια…

Με βαση όσα ακούσαμε  από ακροατές του  ΡΑΔΙΟ ΑΛΦΑ, οι οποίοι επικοινωνούσαν με μας με καταιγιστικό τρόπο,  ο κόσμος περίμενε μια  πιο οργωμένη προσπάθεια.

 Κάποια χωριά από αυτά που έχουν συνήθως προβλήματα απο χιονοπτώσεις όπως   ο Κάσπακας  και  οι Σαρδες   έμειναν  αρκετό χρόνο αποκλεισμένα  καθώς η προσπάθεια με τα μηχανήματα έγινε καθυστερημένα ..  

Η βασική προσπάθεια έγινε   στο δρόμο Μύρινας  - Αεροδρομίου  όμως και εκεί   δεκάδες αυτοκίνητα  βρέθηκαν εκτός οδοστρώματος  καθώς από  ο,τι αντιληφθήκαμε το  Γκρέιντερ  για εκχιονισμό πήγε σχετικά αργά  για να  ακολουθησει  η χρήση  αλατιού από το μηχάνημα του Επαρχείου, την Αλατιέρα.

Βέβαια κάποιοι οδηγοί δεν διέθεταν αλυσίδες και από κει πρόεκυψαν τα περισσότερα προβλήματα, όμως,  θυμίζω,  ότι λόγω  του Σαββάτου , της αργίας δηλαδή,  τα αυτοκίνητα που κινήθηκαν ήταν λίγα…

 Η  χιονόπτωση,   το ύψος της οποίας έφτασε στους περίπου 15 πόντους,    δεν δημιούργησε μεγάλες δυσκολίες και επομένως τα προβλήματα που   παρουσιάστηκαν   ήταν πολλά και μάλιστα  στο δρόμο που δόθηκε προτεραιότητα,  δηλαδή από  Στροφές Κορνού μέχρι το Λιβαδοχώρι.

Εσωτερικές,  εντος   των οικισμών,  ελάχιστες παρεμβάσεις έγιναν καθώς άλλωστε  το χιόνι δεν πήρε ύψος…

Με αυτά όλα τα δεδομένα  μπορούμε να πούμε ότι η αντιμετώπιση της συγκεκριμένης κακοκαιρίας  αν τη βαθμολογήσουμε με άριστα το 10  με δυσκολία παίρνει ένα 6 …

Επίσης ο άνεμος έριξε κάποια δέντρα και ένας στύλος  της ΔΕΗ  όπως μου είπαν είχε ξεκουνηθεί…

Είχαμε και μια σύντομη διακοπή  Ρεύματος  σε ολη τη Λήμνο…

Η φωτογραφία είναι απο τον Καθαρισμό της Πλατείας ΚΤΕΛ που έγινε εκεί γύρω στις 3 το απόγευμα , όμως η αλήθεια είναι ότι  υπήρχε ελάχιστη κυκλοφορία στην Πλατεία και μηδενική στην Αγορά της Μύρινας.  

 

 

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019 08:30

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ: Δάφνη

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ:  Δάφνη

 

(μια σειρά που παρουσιάζεται αλφαβητικά κάθε Σάββατο.

Επόμενο χωριό: Θάνος)

 

Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 

Η Δάφνη είναι το ψηλότερο χωριό της Λήμνου, χτισμένο αμφιθεατρικά ανάμεσα σε λόφους γεμάτους θυμάρι. Λέγεται μάλιστα ότι είναι το μόνο χωριό του νησιού όπου δεν πάτησε τουρκικό πόδι επί τουρκοκρατίας. Δεν είναι τυχαίο ότι, ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού “Άγιοι Ανάργυροι” έχει έμβλημα του το περιστέρι της ειρήνης που κρατάει στο ράμφος ένα κλαδί – όχι ελιάς, αλλά ένα κλαδί δάφνης, που συμβολίζει την ελευθερία.

 

Ας μη νομίζει κανείς, πάντως, ότι είναι κάτι σαν τον Μυστρά ή το Μέτσοβο ή τη Σαμαρίνα, γιατί όπως ξέρουμε, στη Λήμνο δεν υπάρχουν βουνά. Το μεγαλύτερο μέρος του νησιού είναι εύφορος κάμπος (όπου καλλιεργείται το περίφημο σκληρό σιτάρι “τύπου Λήμνου”) και μόνο στα βορειοδυτικά έχει κάπως ψηλότερους λόφους (Φαλακρά. Σκούρκα, Βίγλα Άγιος Αθανάσιος κ.ά. με υψόμετρο γύρω στα 200-400 μ.). Μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα οι κάτοικοι την παραγωγή τους σε σιτάρι και άλλα δημητριακά την μετέφεραν με καΐκια και την πουλούσαν στις μονές του Αγίου Όρους, κι από εκεί φόρτωναν και προμηθεύονταν ξύλα.

 

Όταν λοιπόν βρίσκεσαι στη Δάφνη, όλα τα βλέπεις “αφ’ υψηλού”. Πανοραμική θέα κάτω ο κάμπος της Ατσικής, το Καρπάσι, ο Κότσινας και ο κόλπος του Μούδρου. Κι αν είναι καθαρός ο καιρός διακρίνεται στο βάθος η σιλουέτα της Σαμοθράκης και της Ίμβρου.

 

Το όνομα του χωριού το πήρε από τις πολλές και αειθαλείς πικροδάφνες που είναι γεμάτη η περιοχή – εκείνες με το ροζ χρώμα των λουλουδιών, που ομορφαίνουν ιδιαίτερα τις ρεματιές και αντέχουν στην ξηρασία – δεν θέλουν ούτε πότισμα ούτε βροχή. Μοιάζουν με τους ολιγαρκείς, καλοπροαίρετους και ευσεβείς κατοίκους του νησιού.

 

Στη Δάφνη μπορείς να πας από τρεις δρόμους:

1) Από την Ατσική, γύρω στα 5-6 χιλιόμετρα, εύκολος χωρίς πολλές στροφές.

2) Από τη Μύρινα το δρόμο προς αεροδρόμιο,, έξοδος μετά τα Θέρμα και τη βιοτεχνία χαλβάδων και γλυκών Αχιλλαδέλη, κι από εκεί προς Κορνό – Σαρδές, συνολικά 16 χιλιόμετρα με αρκετές στροφές.

3) Από τον Αη-Γιάννη μέσω Κάσπακα – Σαρδές, 14 χιλιόμετρα.

 

Σπάνια θα συναντήσει κανείς κάποιον τουρίστα ή επισκέπτη του νησιού, που θα ενδιαφέρεται να πάει να δει ειδικά τη Δάφνη. Η Δάφνη είναι ένα τυπικό “χωριάτικο” χωριό, ήσυχο, σχεδόν ξεχασμένο εκεί πάνω στους λόφους. Δεν έχει δημόσιες υπηρεσίες, σουπερμάρκετ, καταστήματα ή κάποιο εντυπωσιακό αξιοθέατο. Όλο κι όλο ένα μπακάλικο έχει κι ένα μικρό χωριάτικο φούρνο.

Οι μόνοι θόρυβοι είναι οι κότες μετά που γεννάνε αυγά στο κοτέτσι, κάποιο γαϊδουράκι ή ένα μακρινό τσομπανόσκυλο σε κάποια μάντρα προβάτων.

Ακριβώς όμως γι’ αυτό το λόγο η Δάφνη διακρίνεται και είναι μοναδική, γνήσια, παραδοσιακή, και αληθινή.

 

Οι κάτοικοι της ξέρουν ότι είσαι περαστικός, κι ότι θα συνεχίσεις για πιο κάτω, για να ανακαλύψεις στην γύρω περιοχή τους τρεις κρυμμένους παράδεισους:

 

1)     Την Παπιά, “το περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι”.

2)     Τις ξανθές Αμμοθίνες, την περίφημη “ελληνική Σαχάρα”.

3)     Το Γομάτι, την απέραντη μοναχική αμμουδιά τεσσάρων χιλιομέτρων με τα ρηχά και κρυστάλλινα νερά της θάλασσας.

 

Η Δάφνη, λοιπόν, έχει 180 κατοίκους και είναι χτισμένη πάνω στο λόφο Χουχλή. Το παλιότερο όνομα της από το 1284 μέχρι το 1955 ήταν Σβέρδια, από τη λέξη συββεργίδια, δηλαδή τόπος με πολλές βέργες (λυγαριές).

Η εκκλησία του χωριού, των Αγίων Αναργύρων, έχει κτιστεί με πέτρα Μάλτας που έφεραν οι ναυτικοί κάτοικοι του χωριού. Η εικόνα των Αγίων βρέθηκε σε κρύπτη σκαμμένη στη γη και είναι θαυματουργή.

 

Παλιά στην περιοχή υπήρχε το μετόχι του Χάρακα, όπου βρέθηκαν αγιορείτικα χρυσόβουλα. Πρέπει να ήταν από τα πιο παλιά στη Λήμνο, γιατί υπάρχει παράδοση ότι το είχε επισκεφτεί ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, ο ιδρυτής της μονής Λαύρας του Αγίου Όρους το 961 μ.Χ., ο οποίος περιηγήθηκε τη Λήμνο.

Έξω από το χωριό υπάρχει μια λαγκαδιά με το όνομα Άγιος Αθανάσιος και ομώνυμο εξωκλήσι με πηγή νερού. Λέγεται ότι το νερό ανάβλυσε όταν ο Αγ. Αθανάσιος ο Αθωνίτης διερχόμενος δίψασε, τρύπησε το χώμα με το ραβδί του κι αμέσως ανάβλυσε νερό, που τρέχει ακόμα και σήμερα.

Δεν είναι τυχαίο ότι, έξω από το χωριό υπάρχει υπόστεγη κρήνη, κτισμένη το 1892, κάτω από αετωματική επίστεψη του κρουνού, κι ότι σ΄αυτήν έχουν αποδοθεί σε ανάγλυφο σύνολο ένας σταυρός, μια ημισέληνος, άστρα και ρόδακας.

 

Το 1858 ο Γερμανός αρχαιολόγος Conze βρήκε το μετόχι του Χάρακα εγκαταλειμμένο. Την περιουσία του επιστατούσε ένας μοναχός του κοντινού μετοχιού Γομάτι.

Το 1856-59 αν και ακατοίκητο, φορολογήθηκε στα βασιλικά δοσίματα με 160 γρόσια.

Το 1927 κατείχε έκταση 2.000 στρεμμάτων, η οποία απαλλοτριώθηκε και μοιράστηκε σε κατοίκους των χωριών Κρηνίδας και Σβερδίων, δηλαδή της Δάφνης. Σήμερα υπάρχουν τα εξωκλήσια «Παναγιά του Χάρακα» και «Προφήτης Ηλίας του Παλαιοχάρακα».

 

Ως τα μέσα του 19ου αιώνα δεν έχουμε πληροφορίες για το χωριό, γιατί  οι παλιότεροι περιηγητές δεν ενδιαφέρονταν για τα μη παραθαλάσσια χωριά. Όμως, τα Σβέρδια αποτελούσαν συγκροτημένο οικισμό από τα τέλη του 18ου αιώνα, όταν προσήλθαν πολλοί κάτοικοι από το κοντινό Κοντοβράκι.

Το 1854 το χωριό είχε ιερέα τον παπά-Θεοφάνη.

Το 1856 είχε 114 στρατεύσιμους άνδρες, οι οποίοι πλήρωσαν 3.648 γρόσια για να αποφύγουν τη στράτευση.

Το 1858 που επισκέφτηκε το χωριό ο Conze γνώρισε τον παπά-Θεοφάνη και την παπαδιά, οι οποίοι τον καλοδέχτηκαν. Μάλιστα, σχεδίασε ένα αρχαίο ανάγλυφο που υπήρχε εντοιχισμένο στο μικρό ναό του Αγίου Δημητρίου, το οποίο του υπέδειξε ο ιερέας. Ο ναός αυτός, που ήταν παλαιός, σήμερα καλείται Άγιος Δημήτριος Χουχλού.

Το 1862 αναγέρθηκε νέα υπόστεγη κοινοτική βρύση στη θέση παλιάς μισοκατεστραμμένης με δαπάνη του μητροπολίτη Ιωακείμ «επιστασία τε καλή κυρίου Σταματίου Ράλλη... ανδρός όντως αξίου», όπως επισημαίνεται σε επιγραφή.

Ο Σταμάτιος Ράλλης ήταν σβερδιανός δημογερόντας εγκατεστημένος στο Κάστρο. Διετέλεσε έφορος των εκεί σχολών για πολλά χρόνια μεταξύ των ετών 1844-68.

 

Την εποχή εκείνη χτιζόταν ο ναός των Αγίων Αναργύρων, ο οποίος αποπερατώθηκε το 1872. Έχει όμορφο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Αναφέρεται ότι τις πέτρες για την ανέγερσή του τις έφεραν από τη Μάλτα σβερδιανοί ναυτικοί και οι κάτοικοι τις μετέφεραν από την ακτή του Γομάτι με άλογα και μουλάρια. Στο ναό εργάστηκαν ως μάστορες ο Κων. Μπόγδανος από το Πορτιανού και ο Σταύρος Φράγκαρος από τα Τσιμάνδρια.

Μεταγενέστερα κτίστηκε τριώροφο καμπαναριό με ευγενική γενναιόδωρη δαπάνη των ομογενών από τις ΗΠΑ.

 

Το 1893 λειτούργησε μονοτάξιο σχολείο, το οποίο από το 1905 έγινε κοινοτικό. Το 1911 κτίστηκε το διδακτήριο με συνδρομή ομογενών και εργασία των κατοίκων και το 1914 αναβαθμίστηκε σε τριτάξιο. Αργότερα, με δωρεά του Παναγιώτη Βέργου, μετανάστη στις ΗΠΑ, κτίστηκαν δυο δωμάτια για τη διαμονή του δάσκαλου. Το 1925 συστάθηκε εξατάξιο μονοθέσιο ενώ την περίοδο 1950-70 αναβαθμίστηκε σε διθέσιο και λειτούργησε ως τις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Στο σχολείο υπηρέτησαν μεταξύ άλλων οι εκπαιδευτικοί: Μιχαήλ Αχιλαδέλλης (1914-24), Εμμανουήλ Βουλαλάς (1929-46 και 1951-58) και Γεώργιος Κάργας (1959-68).

 

Το 1918 συστάθηκε η κοινότητα Σβερδίων, στην οποία εντάχθηκαν αρχικά τα χωριά: Λέρα (ως το 1927), και για λίγους μήνες το Κοντοβράκι (το 1931).

Στα χρόνια του μεσοπολέμου, το χωριό γνώρισε κάποια ανάπτυξη. Τα άφθονα νερά του βοήθησαν στη δημιουργία κήπων και στην καλλιέργεια οπωροφόρων δέντρων. Παρήγαγε βύσσινα, σύκα, αμύγδαλα, μέλι, κερί ενώ υπήρχαν πολλοί κτηνοτρόφοι και μερικοί ναυτικοί.

 

Μετά το 1922 εγκαταστάθηκαν εδώ λίγες προσφυγικές οικογένειες, ενώ απαλλοτριώθηκε και μοιράστηκε στους κατοίκους μέρος της έκτασης που ανήκε στο μετόχι Γομάτι.

Το 1928 είχε 337 κατοίκους ενώ το 1938 αναφέρονται 85 σπίτια, 350 κάτοικοι και 60 μαθητές στο σχολείο. Ο πληθυσμός έφτασε στα 444 άτομα το 1961, αλλά στη συνέχεια μειώθηκε απότομα λόγω της μετανάστευσης. Το 2001 απογράφηκαν μόλις 179 άτομα. Το ποδοσφαιρικό σωματείο Α.Ο. ΔΑΦΝΗ, που συντηρούσε παλαιότερα η λιγοστή νεολαία του χωριού και είχε πάρει μέρος στο τοπικό πρωτάθλημα, έχει από χρόνια αδρανήσει.

 

Η Δάφνη, λοιπόν, είναι το ψηλότερο χωριό της Λήμνου, χτισμένη εκεί ψηλά στους λόφους, και θα την διασχίσεις καθώς πηγαίνεις να ανακαλύψεις τους κοντινούς στην περιοχή κρυφούς παράδεισους, την Παπιά, το Γομάτι και τις αμμοθίνες.

 

Και οι κάτοικοι της είναι απλοί, διακριτικοί και προοδευτικοί. Σαν να είναι μια οικογένεια. Αγαπούν το χωριό τους και θέλουν να το βλέπουν να προοδεύει. Τα παιδιά τους τα τελευταία χρόνια δεν χρειάζεται να πηγαίνουν στο Δημοτικό Σχολείο Ατσικής, αλλά στο δικό τους, του χωριού.

Με εθελοντική εργασία βοήθησαν να αλλάξει όψη το παλιό δημοτικό σχολείο, που είναι δωρεά του Παναγιώτη Βέργου και διαθέτει ξενώνα για τον ιερέα, τον δάσκαλο, το γιατρό και την Ένωση αγροτών Δάφνης.

Η Μάλαμα και η Χριστίνα Μπανάβου, ο Σπύρος Κρίκης, ο Παναγιώτης Σφυρής, ο Άλκης Μπανάβος και πολλοί άλλοι συγχωριανοί με μεγάλη θέληση και προθυμία καθάρισαν τον αύλειο χώρο και συνέχισαν με την εξωτερική όψη με εκπληκτική δουλειά αρμολόγησης.
Σκέφτονται μάλιστα να δημιουργήσουν και ένα μικρό λαογραφικό μουσείο, παρουσιάζοντας την παράδοση της Δάφνης. Μια λαογραφική γωνιά, όπως οι ίδιοι θέλουν να την ονομάσουν.

Όπως λέει και η Χριστίνα Μπανάβου, «Στις δύσκολες μέρες, η αλληλεγγύη είναι το ισχυρότερο όπλο. Η εμμονή στην κοινωνική εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη είναι αντίδοτο στη μιζέρια των καιρών. Κάπως έτσι με την εθελοντική εργασία τους είχαν την πρωτοβουλία να ευπρεπίσουν και την πλατείας και τους κοινόχρηστους χώρους που λάμπουν από καθαριότητα και νοικοκυροσύνη..
Η πρωτοβουλία των κατοίκων της Δάφνης ενθουσίασε και τη δημοτική αρχή Λήμνου, η οποία είναι διατεθειμένη να προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια για την ενίσχυση της εθελοντικής προσφοράς των πολιτών.

 Κάθε χρόνο τον Αύγουστο ο Πολιτιστικός Σύλλογος Δάφνης ''Οι Άγιοι Ανάργυροι'' πραγματοποιεί χοροεσπερίδα και τον Νοέμβριο οργανώνει την πανήγυρη του χωριού.

Αν τύχει και βρίσκεσαι στο χωριό εκείνες τις μέρες, θα νοιώσεις πόσο ενωμένοι, καλόκαρδοι, αγαπημένοι, προοδευτικοί και ειλικρινείς είναι οι κάτοικοι, με μεγάλο το αίσθημα της αλληλεγγύης, σαν μια μεγάλη οικογένεια.

Και θα νιώσεις αμέσως κι σύ σαν να είσαι μέλος αυτής της όμορφης οικογένειας!

 

Βιβλιογραφία

  • Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
  • Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986.
  • Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη".
  • Θ. Μπελίτσου, "Ιστορικό οδοιπορικό στη Λήμνο: Δάφνη (Σβέρδια)", εφ. Λήμνος, φ. 528 (20/5/2008).
  • "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019 08:26

Συμβαινει τωρα ! δηλ. χιονιζει !!! ΠΡΟΣΟΧΗ !!!

Ενα ψιλό αραιό,  σκονισμένο, θα έλεγα,  χιόνι πέφτει αυτή τη στιγμή ΣαΒ. 23/2,  ώρα 1000 στη Μυρίνα… με άνεμο πολύ.

Μόλις επικοινωνήσαμε με τον αντιδήμαρχο Ν. Μοσχακη. Στο Σταυρί , προς  Θάνος υπάρχει ένα πρόβλημακαι το σημείο θέλει πολύ προσοχή για παγώνει γρήγορα…

 Προς τα άλλα χωριά δεν υπάρχει προς το παρον ιδιαίτερο πρόβλημα  όμως θέλει προσεκτική  οδήγηση.

Απο Λιβαδοχώρι και πέρα πήγε ο Δήμαρχος  και  δεν πέφτει προς ώρας χιόνι στην ανατολική Λήμνο…

φυσικά αυτά αλλάζουν από στιγμή  σε στιγμή…   Ενα άλλο σημείο κινδύνου είναι οι ισχυροί άνεμοι που πνέουν…

θα είμαστε στο ΡΑΔΙΟ ΑΛΦΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΝΑ ΠΑΣΑ ΣΤΙΓΜΗ .. ΤΑ ΤΗΛ.  ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ… 22227, 22015 , 25800

Η  φωτογραφία είναι τωρινή από τα παρτέρια του Ρωμαίικου Γιαλού. Στα Ρηχά και στον Τούρκικο το χιόνι  φθανει ως τη Θάλασσα!

έ

Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019 19:57

Του Μσκαρ

Μία μικρή ιστοριούλα σε " άπταιστα" λημνιακά, από το βιβλίο   " Ένα πανί μας λείπ΄να σαλπάρουμ..." του Χρ. Κολλερού , βραβευμένου συγραφέα από την Ακαδημία Αθηνών,  για την  εργασία του, "Λημνιακό γλωσσικό ίδίωμα". Χαρείτε την!

Για τις δυσκολίες υπάρχει "μετάφραση" . Θα ακολουθήσουν κι άλλα μικρά κείμενα.

Ν.Δώρα


Χρ.  Κολλερού :

ΤΟΥ ΜΣΚΑΡ

Κεια τα χρόνια οπ έκαμε αρχή κι λ΄τούργαν γη Αστική Σκουλή (σήμερα Α΄ Δημοτικό Μύρινας-Δωρεά Δάλλη) στ Χώρα, παγ΄ένας γουνιός στου δάσκαλου τ΄χουριού κι τουν λέγ΄:

- Γω δάσκαλε, δι θέλου ου γιόζιμ ν΄ανεβουκατβαίν΄μι τα΄άλλα τα πιδιά στ Χώρα,σα δι μπουρεί, για να παγαίν΄στ Σκουλή κι να μάθ τα γράμματα, αφού  τουν έρχετι μουγάλ΄γη απόστασ. Για τούτου σ΄έβανα μι του νου μ κι είπα, αν ένι βολετό (1) να τς τα μάθς ισύ τα γράμματα. Τι λες;

-  Δι μι λες ποιο έναι του πιδί σ;

-  Να, τουτουνά πόνι απόξου απ΄ντ μπόρτα. Δικ΄να (2) τόχου κι στεκ΄.

Ου δάσκαλους του φώναξι κι ήρτιν μέσα κι τόθεσε κατ ρουτήματα, γιατ είχαν περάσ κανεδυό χρον΄απί τότε πούχι βγαν΄του Δημοτικό σκουλειό κι ήθελε να του γραδάρ΄(3), για να δγει τι θμούνταν, τι κατέχ΄(4). Αλλά κι ου γουνιός ήθελε να ξερ΄, τούτην γη δλεια π αρχίνζιν, που θα τουν βγαν΄, τι θα τουν στχιζ κι ρώτσιν:

-  Δάσκαλε τι θα μι κουσταίνε (5) χρονικίς γοι διδαχές; (6)

-  Για δώδεκα μήνες μάθμα, γω θέλου κουσπέντε λίρες, αλλά σι δυο χρον΄μέσα, μι καθμερινό μάθμα, κι δγιέβασμα απού μέρους τ, όξου τς σκόλες κι τς Κυριακάδες, του πιδί σ΄θα ξέρ πλιότερα γράμματα απ αυτοίν΄τς Αστικής.

-  Μωρ δάσκαλε, κοψ κατιτίς, γω μι πενήντα λίρες αγουράζω ένα πουλύ γερό βοδ κι του ρίχτου μες στη δλειά μ..

-  Μήγαριμ (7) δι μι γροικάσι; (8)… Για τούτου κράτσι τς παράδες, αγόρασι του βοδ΄π σκέβεσι κι απάν-κατ σι τρίγια χρόνια, π του πιδί σ, του μσκαρ, θα μεστώσ (9) κι θα ν έναι γερό για δλειά, θα μπουρείς να τα ζεβς, σα θα ν έναι δυο τα βόδια κι να κάμειν΄ς όσα στρέμματα γης θέλ΄ς!

 

 

1. εύκολο, δυνατό  2. εκεί  3. ελέγξει τις γνώσεις  4. γνωρίζει  5. κοστίζουν 

6. μαθήματα.  7. μήπως  8.  αντιλαμβάνεται  9. δυναμώσει

 

Μέρες τώρα,    οι μετεωρολογικές προβλέψεις κάνουν λόγο  για έναν   επικίνδυνο καιρό το χαρακτηριστικό του οποίου θα  είναι η  ξαφνική επέλαση…

Έτσι  από  συνθήκες άπνοιας ,  οι οποίες επικρατούν  και θα συνεχίσουν  μέχρι σήμερα Παρασκευή 22/2  τα μεσάνυχτα,  με το ξημέρωμα του Σαββάτου θα πάμε από  τη μπουνάτσα  των 1, 2, 3 μποφόρ  σε 8, 9, με ριπές 10 !

Ταυτόχρονα θα έχουμε και χιονοπτώσεις  οι οποίες  θα επικρατήσουν  όλο το Σάββατο…

Η φωτογραφία μιας  μετεωρολογικής πρόβλεψης  είναι  ενδεικτική της ξαφνικής  αλλαγής  και της έντασης αυτής.  Είναι εντελώς εντοπισμένη σε χρόνο, όπως τον αναφέραμε,   και τόπο,  που είναι η Λήμνος.  
Αυτός ο καιρός παλιά  έπνιγε κόσμο…  Τώρα όμως η επερχόμενη αλλαγή είναι  γνωστή  εδώ και μέρες οπότε, ελπίζω,  να μας βρει  όλους  έτοιμους   και από κάθε άποψη  προετοιμασμένους.  

Τα δίκτυα της ΔΕΗ να αντέξουν…  Ο εκχιονισμός,    όπου χρειαστεί,  να  είναι οργανωμένος και οι υπηρεσίες να  ανταποκριθούν …  

 

Υπενθύμιση:

Παρουσίαση της Συλλογής Διηγημάτων

"Λογισμοί στο σύθαμπο" του Θοδωρή Μπελίτσου

στις 22 του Φλεβάρη, στις 8 το βράδυ


στο βιβλιοπωλείο Ad Libitum [210 9338006], Νικομηδείας 18, Ν. Σμύρνη. 

 

                                                        ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

   Την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2019 πραγματοποιήθηκε συνάντηση της προέδρου και μελών του συμβουλίου της  Δημ.Κοιν.Μύρινας  με την επικεφαλής του συνδυασμού «Συμμαχία Παλλημνιακής Ανάπτυξης» κα Χαριτίνη Φωτοπούλου, έπειτα από πρόσκληση της ίδιας. Στη συνάντηση συμμετείχαν  τα μέλη του συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας κοι Στυλιανός Μαμουζέλος και Τριαντάφυλλος Αρχοντογιώργης, καθώς και η υποψήφια σύμβουλος με τον συνδυασμό  «ΣΥΜ.Π.ΑΝ» κα Άννα Τοσούνογλου.

 Στη συνάντηση-συζήτηση παρουσιάστηκαν από την πρόεδρο της Δημ.Κοινότητας τα προβλήματα που αντιμετώπισε  η κοινότητα (τα οποία βεβαίως εξακολουθούν να υφίστανται) όπως η έλλειψη στέγης, η ανυπαρξία συνεργασίας με τον Δήμαρχο και τον τοπικό αντιδήμαρχο, η ανύπαρκτη επικοινωνία, η έλλειψη διάθεσης ενεργοποίησης της Κοινότητας με την ανάθεση αρμοδιοτήτων και ουσιαστικά η τακτική εκμηδενισμού ενός από τα πιο σημαντικά θεσμικά όργανα.

  Συζητήθηκαν επίσης οι προτάσεις οι οποίες υποβλήθηκαν από της Δημ.Κοινότητα μέσω των Τεχνικών Προγραμμάτων, όπως και οι απαραίτητες παρεμβάσεις που θα  πρέπει να γίνουν στο άμεσο μέλλον στον ιστό της Μύρινας και οι οποίες θ αλλάξουν ριζικά την όψη και την λειτουργία της πόλης ( Ανάπλαση κεντρικών Πλατειών και Λ .Δημοκρατίας, δημιουργία οργανωμένων παρκινγκ, υπογειοποίηση κάδων σε κεντρικά σημεία της πόλης, αστική οδοποιία, εργατικές κατοικίες, Γυμνάσιο Μύρινας,  κ.λ.π. ).

  Και οι δυο πλευρές συμφώνησαν απόλυτα στο ότι ο νέος νόμος έρχεται δυναμικά να «αποκαταστήσει» τον ρόλο των κοινοτήτων με ανεξαρτητοποίηση από τα κεντρικά ψηφοδέλτια, αποφασιστικές αρμοδιότητες σε καίρια ζητήματα, δικά τους χρήματα και σαφέστατη αποστολή.

  Τόσο η πρόεδρος όσο και τα μέλη του συμβουλίου της Δημ.Κοιν. Μύρινας είμαστε στη διάθεση όλων των  υποψηφίων δημάρχων και δημοτικών συμβούλων για ενημέρωση και συζήτηση πάνω σε θέματα που αφορούν στο ρόλο και την αποστολή της κοινότητας ως ένα  από τα βασικά κύτταρα της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και ως δίαυλου επικοινωνίας μεταξύ δήμου και δημοτών.

  Εκ μέρους του συμβουλίου της Δημ.Κοινότητας Μύρινας

                                                                      Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ

                                                Αδαμαντία Γαροφαλλίδου-Παπούλκα

 

Στα Τσιμάνδρια ετοιμάζονται για  τις Αποκριγιές !

Λίγα άτομα στο χωριό όμως με πολύ όρεξη και ταλέντο !!!

Βασικό στοιχείο το παραδοσιακό "μοίρασμα του Άλογου"

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΤΑ ΤΣΙΜΑΝΔΡΙΑ

10 ΜΑΡΤΊΟΥ 2019

ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΎ!!!

 ΏΡΑ ΈΝΑΡΞΗΣ 18:30!!!

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΈΝΟΥΜΕ!!!❤❤❤

Είχε ξημερώσει,  με το φως της μέρας να έχει φωτίσει τη θάλασσα και τις στεριές (φωτογραφία)  όπως το Νυχτερινό,  Ολόγιομο και αυτή την περίοδο  μεγάλο φεγγάρι,  έδινε τη μάχη του να μην χαθεί  στο φως του Ηλίου οποίος ανέτειλε στα ανατολικά της Λήμνου.   Επέμενε να δύσει  όπως ο Ήλιος,  και αυτό,  βουτώντας στα δυτικά της Λήμνου, εκεί προς τον Άθω,  μεριά!  Γιατι μπορεί το φεγγάρι είναι ετερόφωτο όμως έχει ισχυρή παρουσία στα τραγούδια και   στα όνειρα των ανθρώπων…

Είδα σε άλλες αναρτήσεις ωραίες εικόνες της πανσέληνου  όμως  εγώ απεικόνισα  αυτή τη θαμπή και άνιση μάχη της σελήνης με το φως!  

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019 12:43

Η Λήμνος και η 3η ΜΟΜΑ

Η Λήμνος και η 3η ΜΟΜΑ

 Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 Καλό είναι να θυμόμαστε ότι οι δρόμοι του νησιού ασφαλτοστρώθηκαν για πρώτη φορά πριν από πολλά χρόνια από το στρατό, και πιο συγκεκριμένα από την 3η ΜΟΜΑ. Μέχρι τότε οι περισσότεροι ήταν πρωτόγονοι χωματόδρομοι – όπως και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας.

Επίσης, καλό είναι όταν πετάμε με το αεροπλάνο, να θυμόμαστε ότι το καμάρι της Λήμνου, το αεροδρόμιο ΗΦΑΙΣΤΟΣ, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα και ασφαλέστερα στην Ελλάδα, κι αυτό το έχει φτιάξει η 3η ΜΟΜΑ.

 

Οι παλιότεροι θα θυμούνται ίσως τα συνεργεία με τα φίνισερ, τους οδοστρωτήρες και τα τεράστια βυτία με καυτή άσφαλτο, που έρχονταν με το καράβι από τη Θεσσαλονίκη στη Λήμνο κάθε άνοιξη και δούλευαν όλο το καλοκαίρι μέχρι το φθινόπωρο.

 

Έτυχε να γνωρίσω προσωπικά δύο από τους τότε επικεφαλής των κλιμακίων της ΜΟΜΑ, που δούλεψαν στη Λήμνο, Θεσσαλονικείς και οι δύο, τον Γιάννη Σταντζούρη, (που δούλευε στο φίνισερ, το μηχάνημα που ρίχνει την άσφαλτο), και τον μηχανικό Βασίλη Αγγελάκη, οι οποίοι και μετά την αποχώρηση της ΜΟΜΑ από το νησί συνεργάστηκαν μερικά χρόνια με τον Τσολακούδη και συνέχισαν να φτιάχνουν ή να επισκευάζουν δρόμους στη Λήμνο. Έχω γράψει μάλιστα και μερικές σχετικές ιστορίες – μια από αυτές την ξαναγράφω στο τέλος αυτού εδώ του σημειώματος.

 

Η ΜΟΜΑ, λοιπόν, ήταν μια υπηρεσία του μηχανικού και τα αρχικά της σημαίνουν Μικτές Ομάδες Μηχανημάτων Ανασυγκρότησης.

Λειτούργησε σε όλη την Ελλάδα από το 1957 μέχρι το 1992, 35 ολόκληρα χρόνια. Η Ελλάδα χρωστάει πολλά σ’ αυτήν την στρατιωτική υπηρεσία που έχει φτιάξει πολλές από τις βασικές υποδομές της χώρας και βοήθησε την Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της μετά από μεγάλες καταστροφές.

Δούλεψε σκληρά και κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες ώστε να ανασυγκροτηθεί το οδικό δίκτυο, οι γέφυρες ακόμα και βασικές κτιριακές μονάδες. Σε δυσπρόσιτα μέρη της ελληνικής επαρχίας, κυρίως ημι-ορεινών και ορεινών περιοχών, σε ακριτικές περιοχές και σε πολύ δύσκολες εποχές μετά από πολεμικές συρράξεις (και η χώρα μας είχε εμπλακεί σε αρκετές), τότε που η ανάγκη για ανακατασκευή κατεστραμμένων υποδομών ήταν εξαιρετικά σημαντική. Δρόμοι, κτίρια, γέφυρες, αεροδρόμια, εγγειοβελτιωτικά μικρά έργα κοινής ωφέλειας, οικοδομικά κ.ά. που έχει φτιάξει η ΜΟΜΑ, ακόμα και οι εγκαταστάσεις της ΔΕΗ στην Πτολεμαΐδα, υπάρχουν έως και σήμερα. 


Σε περίοδο ειρήνης, λοιπόν, και με λογικό κόστος η αποστολή της ΜΟΜΑ ήταν να δουλέψει στη νησιωτική και ορεινή Ελλάδα, εκεί όπου δεν υπήρχε ενδιαφέρον των εργοληπτών (γιατί ήταν ασύμφορο λόγω μεγάλου κόστους). Έτσι προέκυψαν πολλά μικρά κοινωφελή έργα τοπικού ενδιαφέροντος για την ωφέλεια Δήμων, Κοινοτήτων, Συλλόγων και Οργανισμών ιδίως σε ακριτικές περιοχές. 
Η εθνική και επαρχιακή οδοποιία ωφελήθηκε τα μέγιστα από τα έργα της ΜΟΜΑ μιας και έγινε κατασκευή, βελτίωση και αρχική διάνοιξη σε εθνικούς και επαρχιακούς δρόμους ιδίως της ορεινής και νησιωτικής Ελλάδας, πάνω από 15.000 χλμ.  Κατασκευάστηκαν αεροδρόμια από την αρχή είτε επεκτάθηκαν διάδρομοι προσγείωσης σε 17 αεροδρόμια της νησιωτικής Ελλάδος.

 

Τέλος, να θυμηθούμε και μια άλλη προσφορά του στρατού προς την ασφάλεια της Λήμνου – αλλά και πολλών άλλων περιοχών της Ελλάδας. Όλοι ξέρουμε ότι στο Διαπόρι, στα 50 μέτρα από το γραφικό ταβερνάκι του Μενέλαου, ο στρατός από παλιά μέχρι σήμερα επανειλημμένα και μεθοδικά έχει ερευνήσει και “καθαρίσει” ένα σημείο με παλιές νάρκες.

 

Και τώρα, η ιστορία με έναν παλιό δρόμο στη Λήμνο:

 

     “Τον καιρό που η 3η ΜΟΜΑ έφτιαχνε δρόμους στη Λήμνο, ο Πρόεδρος μιας Κοινότητας πήγε και βρήκε το συνεργείο που έριχνε την άσφαλτο στον κεντρικό δρόμο που διέσχιζε το χωριό.

Ενθουσιάστηκε με τον καινούργιο ασφαλτοστρωμένο δρόμο, έπιασε παράμερα τον επικεφαλής του συνεργείου Γιάννη Σταντζούρη, φίλο και δάσκαλο μου στο ψάρεμα και του έκανε την εξής πρόταση.

 

 -       Μπράβο σας, η δουλειά που κάνετε είναι τέλεια, το χωριό μας θα αλλάξει όψη με τον καινούργιο δρόμο. Θέλω, όμως, να μου κάνεις μια πολύ μεγάλη χάρη, αν γίνεται. Ο χωματόδρομος που πάει απ’ το χωριό κάτω στη θάλασσα είναι όλο κι όλο 400-500 μέτρα. Καημό έχω να τον έβλεπα κι αυτόν ασφαλτοστρωμένο, τώρα που ο τουρισμός άρχισε να έρχεται στο νησί. Θα ήταν τέλειο να μπορούσε ο κόσμος να κατεβαίνει εύκολα για μπάνιο στην παραλία…  Περνάει κι από τη μάντρα τη δική μου…  Ευκαιρία είναι να τον κάνατε κι αυτόν... Κάνε κουμάντο, ας μην είναι μέσα στο σχέδιο, δεν θα το πάρει χαμπάρι κανείς, εξάλλου τόσα πολλά χιλιόμετρα έχετε κάνει στο νησί…

 

 Και για να σιγουρέψει τη δουλειά, είπε,

-       Κάντε εσείς το δρόμο, κι εγώ θα σφάξω 3 αρνιά και θα σας κάνω πλούσιο τραπέζι όλο το συνεργείο.

 

Ο φίλος μου ο Γιάννης δεν χρειάστηκε να το σκεφτεί πολύ. Στην παραλία εκείνη πήγαινε τακτικά για ψάρεμα και πάντοτε το αυτοκίνητό του υπέφερε από τον κακοτράχαλο χωματόδρομο. Ευκαιρία να κάνει κι αυτός μια “παρατυπία” και να στρώσει με άσφαλτο κι αυτόν τον δρόμο που δεν ήταν στο εγκεκριμένο πρόγραμμα.  Έτσι λοιπόν έγινε άσφαλτος κι εκείνος ο δρόμος και όλοι ήταν ευχαριστημένοι και ενθουσιασμένοι.

 

  • Ο Πρόεδρος, γιατί με δική του πρωτοβουλία έγινε ένα “έργο πνοής” στο χωριό – και μάλιστα περνούσε κι από τη μάντρα του!
  • Οι παραθεριστές, γιατί πήγαιναν πλέον εύκολα για μπάνιο στην παραλία.
  • Ο φίλος μου ο Γιάννης, γιατί κι αυτός πήγαινε εύκολα στη θάλασσα για ψάρεμα, και, τέλος
  • Το συνεργείο της ΜΟΜΑ, γιατί έφαγαν καλά τα 3 αρνιά στη σούβλα στην ταβέρνα στην πλατεία του χωριού.
Σελίδα 1 από 314