26 Μαΐου 2019
   Διαβάστε αυτή την εβδομάδα 
Hλίας Κότσαλης

Hλίας Κότσαλης

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019 21:56

Δημοσκοπήσεις

Δημοσκοπήσεις

       Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 Όσο πλησιάζει η μέρα των εκλογών τόσο και πιο συχνά βλέπουμε παντός είδους δημοσκοπήσεις. Μας έχουν ζαλίσει πραγματικά κάθε μέρα με προγνωστικά, ποσοστά, νούμερα, συγκρίσεις και αναλύσεις.

Οπότε, πολύ σωστά οι περισσότεροι απαντούν:  «Κανένας», «Δεν απαντώ», «Όταν μπω στο παραβάν ξέρω εγώ ποιον θα μαυρίσω και ποιον θα ψηφίσω».

           

Εξαρτάται και πού κάνεις τη δημοσκόπηση.

Εάν πας σε καφετέρια με νεολαία, η απάντηση θα είναι μάλλον,

“Δε μας παρατάς, ρε φίλε; Μ’ αυτούς θα ασχολούμαστε;

 

Εάν πας σε καφενείο με μεγαλύτερους, πριν απαντήσουν ρωτάνε

“Με ποιο κόμμα είναι ο υποψήφιος;”

 

Γι’ αυτό, πολύ σωστά λέει η παλιά παροιμία, “Η κάλπη είναι γκαστρωμένη, αλλά δε ξέρεις στο τέλος τι θα βγάλει»”.

 

Ρώτησα ένα φίλο μου, τι γνώμη έχει για τις δημοσκοπήσεις και νομίζω ότι έδωσε τον πιο χαρακτηριστικό, πλήρη και ακριβή ορισμό:

«Οι δημοσκοπήσεις είναι σαν τα γυναικεία μαγιό μπικίνι. Δείχνουν πολλά, αλλά κρύβουν το κυριότερο…».

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2019 20:15

ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΓΙΑ ΚΡΟΤΙΔΕΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ...

Μυτιλήνη, 24 Απριλίου 2019

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Σύλληψη ημεδαπού στη Μυτιλήνη για κατοχή κροτίδων

Κατασχέθηκαν -20- κροτίδες μεγάλης ισχύος

 

Συνελήφθη, σήμερα (24-04-2019) στη Μυτιλήνη, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Μυτιλήνης, ένας ημεδαπός, ηλικίας 38 ετών, ο οποίος κατηγορείται  για παράβαση της νομοθεσίας περί βεγγαλικών, πυροτεχνημάτων και παιδικών αθυρμάτων.

 

Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια αστυνομικού ελέγχου, βρέθηκε στην κατοχή του 38χρονου, μια χάρτινη συσκευασία, η οποία περιείχε συνολικά -20- κροτίδες μεγάλης ισχύος.

 

Οι κροτίδες κατασχέθηκαν, ενώ από την Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Μυτιλήνης διενεργείται προανάκριση.

 

Μυτιλήνη, 24 Απριλίου 2019

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνελήφθη ημεδαπός στη Λέσβο, για κατοχή και πώληση κροτίδων

Κατασχέθηκαν συνολικά -4.050- κροτίδες

 

Συνελήφθη, σήμερα (24-04-2019) στην περιοχή της Θερμής στη Λέσβο, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Μυτιλήνης, ένας ημεδαπός, ηλικίας 55 ετών, σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε δικογραφία για παράβαση της νομοθεσίας περί βεγγαλικών, πυροτεχνημάτων και παιδικών αθυρμάτων.

 

Ειδικότερα, στο πλαίσιο ερευνών για την παράνομη κατοχή, κατασκευή, χρήση, διακίνηση και εμπορία βεγγαλικών, ενόψει των εορτών του Πάσχα, οι αστυνομικοί εντόπισαν σε υπαίθριο χώρο ιδιοκτησίας του 55χρονου, ογδόντα μία(81) χάρτινες συσκευασίες, οι οποίες περιείχαν συνολικά -4.050- κροτίδες.

 

Από την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, προέκυψε ότι ο συλληφθείς κατείχε τις προαναφερόμενες κροτίδες με σκοπό την πώληση τους.

 

Οι κροτίδες κατασχέθηκαν, ενώ την προανάκριση διενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Μυτιλήνης.

 

 

Κάθε χρόνο, πριν και κατά τη διάρκεια των Εορτών του Πάσχα, γινόμαστε μάρτυρες σοβαρών ατυχημάτων, ιδιαίτερα σε ανήλικους, εξαιτίας της επικίνδυνης συνήθειας καύσης κροτίδων, πυροτεχνημάτων και βεγγαλικών, παρόλο που κάτι τέτοιο απαγορεύεται από το Νόμο.

Η Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Βορείου Αιγαίου, στο πλαίσιο της προσπάθειας για την πρόληψη ανάλογων ατυχημάτων, υπενθυμίζει-συνιστά στους πολίτες και κυρίως στους γονείς, τα παρακάτω:

  • Η κατασκευή, εμπορία, αγορά, κατοχή και χρήση κροτίδων και συσκευών εκτόξευσης αυτών από οποιονδήποτε, απαγορεύεται.
  • Η αγορά βεγγαλικών και πυροτεχνημάτων είναι παράνομη. Μην τα αγοράζετε.
  • Αποτρέψτε τα παιδιά από την χρήση ή την αυτοσχέδια κατασκευή τους.
  • Ενημερώστε τα παιδιά για τους κινδύνους σοβαρού τραυματισμού, ακόμα και ακρωτηριασμού.

 

 

 

  • Μην τους επιτρέπετε να προσεγγίζουν χώρους παράνομης καύσης των ειδών αυτών, διότι κανείς δεν εγγυάται ότι δεν θα προκληθεί ατύχημα.
  • Οι ενήλικοι μην χρησιμοποιείτε βεγγαλικά και πυροτεχνήματα, γιατί υπάρχει κίνδυνος να σας μιμηθούν τα παιδιά.
  • Μην ξεχνάτε ότι τα βεγγαλικά και τα πυροτεχνήματα δεν είναι παιχνίδια, αλλά υλικά ιδιαίτερα επικίνδυνα και η χρήση τους εγκυμονεί κινδύνους για τη σωματική ακεραιότητα και την ίδια τη ζωή.

 

Αγωνιά ο Μουδρος και η γύρω απ΄αυτόν περιοχή  για  το μαρασμό, πληθυσμιακό, κοινωνικό,  οικονομικό… Μέσα σε αυτό το "γκρινιάρικα"  κλίμα έρχεται το Γυμνάσιο Μουδρου, πιθανόν και άλλοι Φορείς, να δείξει δραστηριότητα και εξωστρέφεια, αυτό που λείπει απο την   περιοχή!

Με δυναμικές πρωτοβουλίες και δημοσιοποίηση αυτών δείχνει μια  αξιοσημείωτη ζωντάνια και μια πρωτοπορία. Πολύ ταχτικά, κάθε 3-4 μερες,  παίρνουμε απο την Διευθύντρια του Γυμνασίου,  κ. Παπαπαναγιώτου,  ένα e-mail  με ενημέρωση και φωτογραφίες,  που  είναι αδύνατο να μην τα δημοσιεύσεις.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΛΗΜΝΟΥ   

Τιμώντας τις στενές σχέσεις που έχει αναπτύξει με την Αυστραλία το Γυμνάσιο Μούδρου, αδελφό σχολείο του ελληνικού σχολειου της Ορθόδοξης Κοινότητας Αγίου Παντελεημονος του Dandenong και σεβομενο την ιστορική μνήμη, έλαβε μέρος στις εκδηλώσεις τιμής στους νεκρούς στρατιώτες της Καλλίπολης. Αντιπροσωπία μαθητών βρέθηκε στο χώρο του Συμμαχικού Νεκροταφείου του Μουδρου, η Διευθύντρια του σχολείου κατέθεσε στεφάνι και αποδοθηκαν όλες οι νενομισμενες τιμές. Μετά το πέρας της τελετής δόθηκε η ευκαιρία συνομιλιας

 με τον κ. Lee Tarlamis, Πρόεδρο της Επιτροπής Μνήμης της Καλλίπολης στη Vic

 

Σπάζοντας το κατεστημένο των  προεκλογικών συγκεντρώσεων  στη Μύρινα και δη σε αίθουσες  Ξενοδοχείων,   ο  Δημοτικός Συνδυασμός  ΣΤΜΠΑΝ,  πήγε Πλατεία!  

Πραγματοποίησε  ακόμη μια συγκέντρωση εκτός Μύρινας επιλέγοντας το πιο κεντρικό Χωριό της Λήμνου,  το Λιβαδοχώρι. Άλλωστε από εκεί ξεκίνησε πριν μερικούς μήνες η πρώτη και ιδρυτική,  τελικά, Γενική Συνέλευση, ενώ στη συνέχεια ακολουθησαν άλλες δυο στην Ατσική.

Η Συγκέντρωση αυτή είναι πολύ κοντά  στην παράδοση που θέλει τις Πλατείες των Χωριών κέντρο συγκεντρώσεων και αποφάσεων…

Στέκομαι λίγο παραπάνω σε αυτό το σημειολογικό γεγονός γιατι κάτι σημαίνει  και ολοφάνερα είναι  σημαντικό καθώς,  μάλιστα,  η συγκέντρωση αυτή έγινε σε μια μέρα που έχει σηματοδοτηθεί από τη  δικτατορία της 21ης Απριλίου…  Τότε που καταργήθηκαν,    από μια βάναυση δικτατορία,  όλα τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών και  περισσότερο οι Συγκεντρώσεις, όπως λέγαμε τότε και σαν ανέκδοτο,  πάνω από 5 άτομα!

Ως προς το περιεχόμενο της συγκέντρωσης, , εκεί στην όμορφη και άνετη πλατέα του Λιβαδοχωρίου, φάνηκε καθαρά οτι ο Συνδυασμός ΣΥΜΠΑΝ με επικεφαλής τη  Χαριτίνη Φωτοπούλου, διευθύντρια στο  γειτονικό Γυμνάσιου Λιβαδοχωρίου,   είναι μια ομαδική προσπάθεια  με εντελώς άλλα χαρακτηριστικά απο τα συνηθισμένα.

 Και αυτό ήταν αναμενόμενο, αλλά  το μη αναμενόμενο είναι   η ενεργητικότητα της κ. Φωτοπούλου για να  ενημερωθεί και να ενημερώσει τους άμεσα εμπλεκόμενους Φορείς, Υπηρεσίες, Υπουργεία κλπ,  για  όλα τα τρέχοντα και τα μελλοντικά θέματα της Λήμνου.

 Έχει κινηθεί, όπως φάνηκε,  προς αυτή την κατεύθυνση της αλληλοενημέρωσης, με επιτυχία και     είναι χαρακτηριστική η φράση της:   "Ζητήσαμε να  μας ακούσουν ( για τα προβλήματα της Λήμνου, οι Υπεύθυνοι Φορείς) και μας το αρνήθηκαν;"

Μίλησαν αρκετοί  από τους παρόντες/ παρούσες  και υπήρξαν αναφορές  στα  διάφορα τρέχοντα πρόβλημα, όπως τα βοθρολύματα στα Ρέματα και το σεισμόπληκτο Γυμνάσιο Μύρινας.

 Γενικότερα  έγινε αρκετός λόγος για την πρωτογενή παραγωγή   και τη σύνδεση με τον Τουρισμό, επίσης ένα σημαντικό αναπτυξιακό τομέα.  

Την Απ ευθείας μετάδοση της Συγκέντρωσης έκανε το site Limnos report  από όπου και η δική  μου ενημέρωση, καθώς και η φωτογραφία.

Γιατί την Κυριακή των Βαϊων τρώμε ψάρι

 

Μέχρι την άλλη Κυριακή, του Πάσχα στην Ελλάδα, είμαστε στη σαρακοστή, δηλαδή σε αυστηρή νηστεία. Εντούτοις, την Κυριακή των Βαϊων επιτρέπεται το ψάρι, επειδή από το ΙΧΘΥΣ (Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ) αναγνωρίζονταν δημόσια οι  πρώτοι οπαδοί του Χριστού – όπως κι Εκείνος αναγνωρίστηκε όταν μπήκε στην Ιερουσαλήμ και οι Εβραίοι τον υποδέχτηκαν με κλαδιά από βάγια (φοίνικα).

 

Το σχετικό τραγούδι των παιδιών λέει:

 

Βάγια, βάγια των βαγιών. Τρώνε ψάρι και κολιό

Κι ως την άλλη Κυριακή με το κόκκινο αυγό.

 

Την Κυριακή των Βαϊων σε ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όλοι οι ναοί στολίζονται με κλαδιά από βάγια, δηλαδή από φοίνικες, ή από άλλα νικητήρια φυτά, όπως δάφνη, ιτιά, μυρτιά και ελιά και μετά τη λειτουργία μοιράζονται στους πιστούς.

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, στα Ιεροσόλυμα, ο επίσκοπος έμπαινε στην πόλη «επί πώλου όνου», αναπαριστάνοντας το γεγονός, ενώ στα βυζαντινά γινόνταν «ο περίπατος του αυτοκράτορα», από το Παλάτι προς τη Μεγάλη Εκκλησία.

Στη διαδρομή αυτή ο αυτοκράτορας μοίραζε στον κόσμο βάγια και σταυρούς και ο Πατριάρχης σταυρούς και κεριά. Με τα βάγια οι πιστοί στόλιζαν τους τοίχους των σπιτιών και το εικονοστάσι τους.

 

Τα παλιότερα χρόνια τους τα προμήθευαν τα νιόπαντρα ζευγάρια της χρονιάς ή και μόνο οι νιόπαντρες γυναίκες, για το καλό του γάμου τους. Πίστευαν πως η γονιμοποιός δύναμη που κρύβουν τα φυτά αυτά θα μεταφερόταν και στις ίδιες και η μια χτυπούσε την άλλη με τα βάγια.

 

Τα “βαγιοχτυπήματα” σιγά-σιγά άρχισαν να γίνονται και από τις άλλες γυναίκες και τα παιδιά τις μιμούνταν και όπως χτυπιούνταν μεταξύ τους εύχονταν: “Και του χρόνου, να μη σε πιάν’ η μυίγα”.

Δυνάμεις ιαματικές και αποτρεπτικές, μαζί με τις γονιμοποιές, αποδίδονταν στα βάγια και γι αυτό έπρεπε μετά την εκκλησία όλα να τα “βατσάσουν” για το καλό. Τα δέντρα, τα περβόλια, τα κλήματα, τις στάνες, τα ζώα, τους μύλους, τις βάρκες. Από ένα κλαδάκι κρεμούσαν στα οπωροφόρα, για να καρπίζουν και στα κηπευτικά, για να μην τα πιάνει το σκουλήκι. “Μέσα βάγια και χαρές, όξω ψύλλοι, κόριζες!” 

Όλα εξαφανίζονταν από τα σπίτια μόλις μπαίναν τα βάγια. Κρατούσαν την πρώτη θέση στο εικονοστάσι και μ’ αυτά “κάπνιζαν” οι γυναίκες τα παιδιά για το “κακό το μάτι”.

 

Το έθιμο της περιφοράς των κλαδιών θυμίζει την “ειρεσιώνη”, μια γιορτή των αρχαίων Ελλήνων. Ήταν το στολισμένο με καρπούς κλαδί, που στις γιορτές της άνοιξης περιφέραν στους δρόμους τα παιδιά.

 

(Θ.Δ.)

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019 12:29

Το ΣΥΜΠΑΝ στο Λειβαδοχωρι

Η "Συμμαχία Παλλημνιακής Ανάπτυξης" (ΣΥΜ.Π.ΑΝ) καλεί όλους τους Λημνιούς στην τέταρτη γενική συνέλευση του συνδυασμού που θα διεξαχθεί την Κυριακή 21 Απριλίου και ώρα 11.30 στην ταβέρνα στην κεντρική πλατεία του Λιβαδοχωρίου.

Στη γενική συνέλευση θα συζητηθούν όλες οι τελευταίες εξελίξεις στο δρόμο για τις κάλπες ενώ στη συνέχεια θα αναδειχθούν και οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι που θα στελεχώσουν το συνδυασμό

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019 12:14

ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ ... ΚΛΑΣΙΚΑ !

Με υψηλές επιδόσεις, προκρίσεις στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, μετάλλια, ατομικά ρεκόρ, όρια βαθμολόγησης και πολλές εμπειρίες για τους αθλητές μας,  ολοκληρώθηκαν οι Διασυλλογικοί Αγώνες Παμπαίδων -Παγκορασίδων Ά στο Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης!!!

 Δύο (2) υψηλές επιδόσεις στο άλμα εις μήκος και στα 150 μ. (με ατομικό ρεκόρ) για τον αθλητή μας Στράτο Αλμπάνη ο οποίος  πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση κυρίως στα 150μ.(επίδοση 17.40!!!!), κατέκτησε δύο (2) χρυσά μετάλλια και φυσικά την πρόκριση στο Πανελλήνιο Πρωταθλημα!!!!

Η αθλήτρια μας Μαρία Ψυρούκη, κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στη Σφαιροβολία και την Δισκοβολία, κάνοντας ατομικά ρεκόρ και στα δύο αγωνίσματα.

Ξεχώρισε βέβαια η υψηλή επίδοση στη Σφαιροβολία με βολή 11 μέτρα και 49 εκατοστά, η οποία της δίνει και την πρόκριση στο Πανελλήνιο Πρώταθλημα!!!

1η θέση και χρυσό μετάλλιο στη Δισκοβολία και 2η θέση και αργυρό μετάλλιο  στη σφαιροβολία από τον  αθλητή μας Χλαχλά Νίκο, ο οποίος στην πρώτη του συμμετοχή σε αγώνες εκτός Λήμνου, έδειξε ότι έχει πολλές δυνατότητες!!!

Στο Μήκος κοριτσιών την 5η θέση κατέλαβε η  Μαγδαληνή Παπαθανασίου και την 6 η Αντον Παυλίνα!!!

Στα 80 μέτρα τα κορίτσια μας κατέλαβαν την 4η η Μαγδαληνή Παπαθανασίου την 5η Μαυρουδή Μαρία και την 5η η Άντον Παυλίνα!!!

Στα 1000 μέτρα ο Τραντής Θανάσης κατέλαβε την 1η θέση & την 4η ο Λυριστής Αλέξανδρος!!!

Στα 150 μέτρα η Αποστολία Λαγού κατέλαβε την 4η θέση!!!

Στο αγώνισμα των 300 μέτρων 3η θέση   για την Άντον Δήμητρα &

4η Βέργου Μαρία!!!

Στα4×80 (Λαγού, Άντον Δ., Μαυρουδή, Βοηθό Δ.) τα κορίτσια μας κατέλαβαν  την  3η θέση!!!

Στα4×80 (Τραντής, Λυριστής, Τρυφερής και Πουρνιωτης) τα αγόρια μας ανέβηκαν στην 2η θέση του βάθρου!!!

Στο Βάδην 3000 μέτρα η αθλήτρια μας Σουσαλή Παρασκευή κατέλαβε την 5η θέση!!!

Ο  Πουρνιώτης Κων/νος την 4η  θέση στο μήκος!!!

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά  καθώς και τους προπονητές τους για την όλη την προσπάθεια που καταβάλλουν και πάντα μας κάνουν υπερήφανους όχι μόνο για τις διακρίσεις τους αλλά και για το ευ αγωνίζεσθαι!

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε για ακόμα μια φορά για την πολύτιμη βοήθεια  τους:

Την Εας Σέγας Λέσβου

την Hellenic seaways

Το Ίδρυμα Μπούμπουρα &

Τον Δήμαρχο Λήμνου κ. Δημήτρη Μαρινάκη!

Επίσης όλους όσοι στηρίζουν τις προσπάθειες και τους κόπους των αθλητών και των προπονητών!!

 

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019 12:10

Σάββατο του Λαζάρου σήμερα

Σάββατο του Λαζάρου σήμερα

 Τα παιδιά γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα Λαζαρικά κάλαντα, που εξιστορούν την «εκ νεκρών έγερση» του Λαζάρου. Τελειώνοντας το τραγούδι τους τα Λαζαράκια, όπως αποκαλούνται οι καλαντιστές της ημέρας, συνεχίζουν με ευχετικούς και επαινετικούς στίχους για το σπίτι και δέχονται ως φιλοδώρημα αυγά που τα τοποθετούν σ’ ένα στολισμένο καλαθάκι. 
Τον Λάζαρο τραγουδούν κυρίως κορίτσια σχολικής ηλικίας, τα οποία αποκαλούνται λαζαρίνες, λαζαρίτσες, λαζαρούδισσες κ.α. Γενικότερα, το Σάββατο του Λαζάρου λαμβάνει χαρούμενο χαρακτήρα, καθώς η έγερση του Λαζάρου προαναγγέλλει την Ανάσταση του Χριστού.

 

Αν είναι με το θέλημα και με τον ορισμό σας
Λαζάρου την Ανάσταση να πω στ’ αρχοντικό σας

Σήμερον έρχεται ο Χριστός, ο επουράνιος Θεός
εν τη πόλει Βιθανία Μάρθα κλαίει και η Μαρία
Λάζαρο τον αδερφό του τον γλυκό και καρδιακό τους

Τον μοιρολογούν και λέουν τον μοιρολογούν και κλαίουν
τρεις ημέρες τον θρηνούσαν και τον εμοιρολογούσαν

Την ημέρα την τετάρτη κίνησε ο Χριστός για να `ρθει
και εβγήκεν η Μαρία έξω από τη Βιθανία
και εμπρός το γόνυ κλει και τους πόδας Του φιλεί.

Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου, δεν θ’ απέθνησκε ο αδερφός μου
Πλήν και τώρα `γω πιστεύω και καλότατα ηξεύρω
ότι δύνασ’ αν θελήσεις και νεκρούς να αναστήσεις !

Τον τάφο να μου δείξετε και `γω τον ανασταίνω
Τραπέζι να `τοιμάσετε κι εγώ θε να πηγαίνω

Και παρευθύς επήγαν και τον τάφο του εδείξαν.
Επήγαν και του έδειξαν τον τάφο του Λαζάρου
τους είπε και εκύλησαν τον λίθο που `χε απάνου

Τότε ο Χριστός δακρύζει και τον Άδη φοβερίζει:
Αδη, Τάρταρε και Χάρο, Λάζαρο θα σου τον πάρω
Δεύρω έξω Λάζαρέ μου φίλε και αγαπητέ μου

Παρευθύς από τον Άδη ως εξαίσιο σημάδι
Λάζαρος απελυτρώθη ανεστήθη κι εσηκώθη
Λάζαρος σαβανωμένος και με το κερί ζωσμένος

Εκεί Μάρθα και Μαρία εκεί κι όλη η Βηθανία
Μαθητές και Αποστόλοι τότε ευρεθήκαν όλοι
Δόξα το Θεώ φωνάζουν και το Λάζαρο ξετάζουν

Πες μας Λάζαρε, τι είδες εις τον Άδη όπου πήγες ;

Είδα φόβους, είδα τρόμους είδα βάσανα και πόνους.
Δώστε μου λίγο νεράκι να ξεπλύνω το φαρμάκι
της καρδιάς και των χειλέων και μη με ρωτάτε πλέον

Του χρόνου πάλι να γιορτάσωμε με υγεία να σας βρούμε
στον οίκο σας χαρούμενοι τον Λάζαρο να πούμε
Σε τούτο τ’ αρχοντόσπιτο πέτρα να μη ραϊσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού Χρόνια Πολλά να ζήσει...

Θ. Δ.

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019 08:43

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ (ANZAC)

Εκδηλώσεις Μνήμης για τους Νεκρούς της Εκστρατείας της Καλλίπολης και της Εθνικής Επετείου της Αυστραλίας,  της γνωστής ως ANZAC,   πραγματοποιούνται σήμερα Σάββατο 20-4 στη Λήμνο, ορμητήριο σε εκείνη την Εκστρατεία το 1915.

Με παρόντες εκπροσώπους Πρεσβειών, Στρατιωτικών και Πολιτικών Αρχών  ξεκινούν στις 10.30 στο Νεκροταφείο του Πορτιανού,   συνεχίζονται στις 13.00 στην παραλία του Μουδρου,  σε δυο Αυστραλιανά Μνημεία και τελειώνουν  στις 16.00 στο Συμμαχικό Νεκροταφείο του Μουδρου και στις 17.00 στο Πολιτισμικό Κέντρο του Μουδρου.   

Φωτογραφία Αρχείου

 

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ:  Κοντιάς

 

(μια σειρά που παρουσιάζεται αλφαβητικά κάθε Σάββατο.

Επόμενο χωριό: Κοντοπούλι)

 

Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 

Ο Κοντιάς είναι ένα από τα μεγαλύτερα και ωραιότερα χωριά της Λήμνου, με τον πευκόφυτο λόφο, τους ανεμόμυλους και τα πέτρινα παραδοσιακά σπίτια.  Έχει 550 κατοίκους ενώ το καλοκαίρι συγκεντρώνει πολλούς επισκέπτες, αλλά και ξενιτεμένους κυρίως από Αυστραλία και Νότια Αφρική. Από τη Μύρινα απέχει μόνον 12 χλμ.

Το όνομα του χωριού προήλθε από τον Βυζαντινό γαιοκτήμονα της περιοχής Κοντέα, που η παράδοση τον θέλει Πελοποννήσιο στην καταγωγή. Το χωριό αρχικά βρισκόταν κοντά στην θάλασσα και εγκαταλείφθηκε λόγω των πειρατών γύρω στο 1600 μ.Χ. Από την παλιά περιοχή απομένει μόνο το μεσαιωνικό κάστρο με το όνομα Παλαιόκαστρο του Κοντέα.

Τα παλιά πέτρινα αρχοντικά του χωριού είναι των καραβοκύρηδων του 19ου και του 20ού αιώνα. Ανακαινίστηκαν και σήμερα είτε φιλοξενούν τους απογόνους εκείνων των ναυτικών, είτε έχουν διαμορφωθεί σε τουριστικά καταλύματα για τους επισκέπτες.

Στην ανατολική είσοδο του χωριού (όταν έρχεσαι από το Πορτιανού) υπάρχουν καταπράσινα ψηλά πλατάνια, που φυτεύτηκαν το 1912 με την ευκαιρία της απελευθέρωσης της Λήμνου από τους Τούρκους.

Στη δυτική είσοδο (όταν έρχεσαι από το Θάνος) σε καλωσορίζει ο πευκόφυτος λόφος με το εξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου και τους γραφικούς ανεμόμυλους – σήμα κατατεθέν του χωριού. Είναι άξιο θαυμασμού πώς οι κατασκευαστές των ανεμόμυλων αυτών είχαν δώσει στη σκέπη τη δυνατότητα να περιστρέφεται ανάλογα με τον αέρα, ώστε οι ακτινωτές αντένες να γυρίζουν πάντα. Οι ανεμόμυλοι αυτοί μαρτυρούν την καλλιέργεια σιταριού στην περιοχή, αλλά και σε όλη τη Λήμνο, παράλληλα με την βαμβακοκαλλιέργεια. Ακόμα και μέχρι σήμερα, στην ελληνική γεωργία τα καλύτερα υβρίδια σκληρού σιταριού και το αντίστοιχο αλεύρι ονομάζονται ποικιλία Λήμνος.

Αξιοθέατα:

  • Οι αρχαιολόγοι, στα όρια του χωριού έχουν εντοπίσει ίχνη προϊστορικού οικισμού, αλλά και το Βρυόκαστρο, που χρονολογείται στο Μεσαίωνα.
  • Oi παλιές εκκλησίες, με παλαιότερη αυτή του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, με φρουριακή κατασκευή, που υπολογίζεται πως χτίστηκε κατά τον 16ο αιώνα. Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο και χτίστηκε το 1867.
  • H Πινακοθήκη Σύγχρονης Βαλκανικής Τέχνης διαθέτει πλούσια συλλογή πινάκων αναγνωρισμένων καλλιτεχνών.
  • Tο ποτοποιείο του Δημοσθένη Μαγιά που βγάζει το ούζο Κοντιάς, είναι ένα ακόμα από τα αξιοθέατα του χωριού.
  • Λίγο έξω από τον Κοντιά και κοντά στο Διαπόρι και τα Τσιμάντρια, η τεχνητή λίμνη  που δημιουργήθηκε από το φράγμα του χειμάρρου Χαντριά στα Τριπόταμα, είναι σημαντικός υδροβιότοπος της Λήμνου.

 

 

Ο Κοντιάς πρωτοκτίστηκε στα χρόνια της ενετοκρατίας (1207-76). Τον 13ο αιώνα αποτελούσε μετόχι της μονής Μεγίστης Λαύρας με την ονομασία Παλαιοκάστελλον του Κοντέα. Τα τοπωνύμια εκείνης της εποχής (Λουτρά, Λαγγάδα της Πέρδικος, Νεροχύτης, Αγγουροκήπιον, Ξενοταφείον, Οζόλακκος κ.ά.) αποκαλύπτουν ότι στις γύρω περιοχές υπήρχαν λουτρά, βρύση, κήπος, νεκροταφείο για τους ξένους, δηλαδή ενδείξεις μιας οργανωμένης κοινότητας. 

Το σημερινό χωριό κτίστηκε το 1346 αρχικά από μοναχούς της Μεγ. Λαύρας γύρω από το παλιό κάστρο ανάμεσα στους λόφους Άγιος Αθανάσιος, Τύπος, Βίγλα και Κούκος. Κατάλοιπα του κάστρου (ερείπια οχύρωσης και δεξαμενής) εντοπίζονται στο λόφο Άγιος Αθανάσιος, ύψους 86 μ. Στον λόφο Άγ. Αθανάσιος αναφέρεται ομώνυμος ναός το 1565. Η Λαύρα κατείχε επίσης χωράφια, αμπέλια και περιβόλια στην ακτή Εβγάτη, ενώ στην περιοχή Παρανησία υπήρχε θαυματουργός ναός του Αγίου Νικολάου.

Αρχικά το χωριό βρισκόταν κοντά στη θάλασσα αλλά εγκαταλείφθηκε λόγω των πειρατικών επιδρομών. Ενδεχομένως η παλιά θέση να ήταν στο Νεβγάτη, όπου υπήρχε ναός και ζούσαν κάποιοι πάροικοι. Όμως, πιθανότερο είναι το λιμανάκι Άγιος Γιάννης, στον κόλπο του Κοντιά, όπου έχει απομείνει το ερειπωμένο κάστρο. 

Ο κόλπος του Κοντιά αποτελούσε ανέκαθεν ασφαλές αγκυροβόλιο, αφού προστατεύεται από το νοτιά από το ακρωτήριο Σταυρός και τη βραχονησίδα Πράσο ή Πρασονήσι που έχει έκταση οκτώ στρέμματα και περίμετρο 440 μ. Το 1770 στο λιμάνι του Κοντιά αγκυροβόλησε ένα μέρος του ρωσικού στόλου υπό τον Ορλόφ, που πολιόρκησε το Κάστρο (Μύρινα).

Το 1785 ο Κοντιάς ήταν πλέον οργανωμένος οικισμός κι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του νησιού. Το 1854 το χωριό είχε ιερέα που ονομαζόταν Θεόδωρος. Το 1856 είχε 290 στρατεύσιμους άνδρες, οι οποίοι πλήρωσαν 9.280 γρόσια για να αποφύγουν τη στράτευση. Το 1873 καταγράφηκαν 187 οικογένειες. Το 1874 υπήρχαν 227 σπίτια μαζί με όσα ανήκαν στα Μετόχια. Το ίδιο έτος αναφέρεται ότι είχε συσταθεί «Δημαρχία (Κόλι) Κονδιά με τα υπ’ αυτής 6 εξαρτώμενα χωρία, Τζημάνδρια, Πορτιανού, Αγκαριώνες, Πισπέραγω, Σαρπή και Λειβαδοχώρι. Οι Κοντιατ’νοί έστελναν τρεις αντιπροσώπους στην παλλημνιακή επαρχιακή συνέλευση.

Το 1924 οι αγροτικές εκτάσεις/ιδιοκτησίες που κατείχε η Μεγ. Λαύρα στην περιοχή απαλλοτριώθηκαν και μοιράστηκαν σε ακτήμονες.

Ο Κοντιάς λοιπόν ήταν ένα μεγάλο και πλούσιο χωριό, αφού εκτός από τις αγροτικές εργασίες υπήρχαν πολλοί ναυτικοί και πλοιοκτήτες, όπως ο Παπαγιάννης με 60 ιστιοφόρα, ο οποίος ήταν από τους λίγους που προσαρμόστηκαν στην εποχή του ατμού και η ναυτιλιακή εταιρία που ίδρυσε με έδρα το Λονδίνο υπήρχε ως τα τέλη του 20ού αιώνα. Άλλοι πλοιοκτήτες και ναυτικοί ήταν ο Ανέστος Καραγκιαούρης (8 ιστιοφόρα), ο Κωνσταντής Μάκρας (6), ο Κατακουζηνός Μπάρκας (4), ο Αντώνης Τελπίζης (4), ο Κωνσταντίνος Μαυρουδής (2), ο Μεϊντάνης (2) κ.ά.

Πριν από το 1912 λειτουργούσε ταχυδρομείο στο χωριό ενώ το 1910 κτίστηκαν οι δυο πέτρινες υπόστεγες βρύσες, η Καλή Βρύση και ο Τσίκουλας. 

Στα μέσα του 19ου αιώνα καταγράφηκε μια από τις τελευταίες πειρατικές επιδρομές στη Λήμνο από τον πειρατή Ψυρούκη, ο οποίος σκοτώθηκε στον κόλπο του Κοντιά στην προσπάθειά του να διαφύγει με το πλοίο του.

Ο παλιότερος ναός του χωριού είναι ο Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος. Είναι μικρού μεγέθους κι έχει φρουριακή κατασκευή, με πολεμίστρες, κανόνια κλπ. Υπολογίζεται πως χτίστηκε το 16ο αιώνα. Έχει παλιές εικόνες και τη δεκαετία του ’70 λειτουργούσε ως μουσείο. 
Το 1867 κτίστηκε ο ενοριακός ναός Άγιος Δημήτριος, ρυθμού βασιλικής με στεγασμένο εξωνάρθηκα, που στηρίζεται σε μονολιθικούς κίονες με περίτεχνα κιονόκρανα. Είναι επιβλητικός με εντυπωσιακό πέτρινο καμπαναριό, μεταγενέστερης κατασκευής. Και στους δύο ναούς υπάρχουν αγιογραφίες του Γρηγορίου Παπαμαλή.
Ένας άλλος ναός, της Γεννήσεως του Χριστού, που παλιά ανήκε στο μετόχι της Λαύρας, κάηκε και ξανακτίστηκε το 1938 από τον αιγυπτιώτη Νικόλαο Γαροφαλλίδη (1867-13/07/1952), ο οποίος τον αφιέρωσε στους αγίους Κωνσταντίνο, Ελένη και Νικόλαο. Στον περίβολο του βρίσκεται ο τάφος του ιδίου και της συζύγου του, Ελένης Γαρυφαλλίδου (1888-1938), το γένος Τριαντάφυλλου Πολυταρίδη, προς τιμήν της οποίας ανακατασκευάστηκε και ο ναός.

Λειτουργία σχολείου στον Κοντιά αναφέρεται για πρώτη φορά το 1873. Όμως, λειτουργούσε σε ακατάλληλο κτίριο ενώ τα έξοδα λειτουργίας του καλύπτονταν κατά 20% από την ενορία και τα υπόλοιπα από δίδακτρα που πλήρωναν οι μαθητές. Το 1874 το σχολείο έγινε κοινοτικό, τετρατάξιο και το 1880 κτίστηκε διδακτήριο κοντά στο ναό του Αγ. Δημητρίου με συνδρομή των κατοίκων και δωρεές μεταναστών. Το 1903 είχε αναβαθμιστεί σε πεντατάξιο, ενώ πριν το 1912 είχε ιδρυθεί ξεχωριστό παρθεναγωγείο. 
Το 1918 τα δυο παλιά κοινοτικά σχολεία μετατράπηκαν σε διθέσια εξατάξια δημοτικά αρρένων και θηλέων, τα οποία αργότερα συγχωνεύτηκαν σε ένα πενταθέσιο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 συγχωνεύτηκε με τα μονοθέσια σχολεία των γύρω χωριών και λειτούργησε πλέον ως τετραθέσιο.

Από τους εκπαιδευτικούς που δίδαξαν στον Κοντιά άφησε εποχή ο Αργύριος Καβουρίδης (1880-1964) από τα Καμίνια, ξάδερφος και παιδικός φίλος του Αργυρίου Μοσχίδη. Παντρεύτηκε κι εγκαταστάθηκε μόνιμα στον Κοντιά, όπου εργάστηκε με αυταπάρνηση για πολλά χρόνια (1913-16 και 1920-40). Αρχικά, εξασφάλισε οικόπεδο από το μετόχι, ξυλεία από το αγγλικό εκστρατευτικό σώμα και χρήματα από μετανάστες κι έχτισε σύγχρονο σχολικό κτίριο με έξι αίθουσες στα 1922-25. Στη συνέχεια αξιοποιώντας διάφορες δωρεές το εξόπλισε με όργανα φυσικής και χάρτες, δημιούργησε μοναδικό σχολικό μουσείο με πετρώματα, δέρματα αγρίων ζώων, ταριχευμένα πουλιά και ερπετά, αυγά σπάνιων πουλιών, αγαλματίδια, εργαλεία και όπλα ιθαγενών της Αφρικής, ακόμα και μούμιες, έστησε μαθητικό συσσίτιο, δημιουργώντας ένα υποδειγματικό σχολείο, το οποίο η λημνιακή κοινωνία είχε ονομάσει Μικρό Πανεπιστήμιο. Δυστυχώς, το μουσείο λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς στη διάρκεια της κατοχής.

Επίσης, είχε έντονη κοινωνική δράση. Δημιούργησε προσκοπική ομάδα και φιλοδασικό σύλλογο, το λεγόμενο Πράσινο Όμιλο, έκανε αναδασώσεις, εκδρομές σε άλλα χωριά, σε ιστορικούς και αρχαιολογικούς χώρους, προσφέροντας πολλά στην πολιτισμική αναβάθμιση του χωριού. Το σχολικό κτίριο υπέστη μεγάλες ζημιές από το σεισμό του 1968 και ανακατασκευάστηκε.

Εκτός του Α. Καβουρίδη, μακροχρόνια υπηρεσία στο σχολείο του Κοντιά είχαν και οι: Κων. Φραγκουδάκης (1902-05), παπά-Κώστας Αρετός (δεκαετία 1910-20), Φωτεινή Τσαρσή, Σαπφώ Ζαφειρίδου (1927-37), Μαρία Αρσενικάκη (1937-52), Ιωάννης Τσάκωνας (1930-65), Κυριάκος Δουραμάνης (1945-50), Αικατερίνη Τσάκωνα (1953-62), Παναγιώτης Ποριάζης (1960-71), Αμφιτρίτη Καπετάνου (1966-72), Κώστας Κοντέλλης (1971-77), Αργυρώ Λάππα (1971-77), οι οποίοι αναδιοργάνωσαν το σχολικό μουσείο κ.ά.

Στα χρόνια του μεσοπολέμου ο Κοντιάς γνώρισε αξιοσημείωτη οικονομική και πληθυσμιακή ανάπτυξη. Το 1940 με 1500 κατοίκους ήταν το δεύτερο σε πληθυσμό χωριό του νησιού. Το 1926 ανατολικά του χωριού κτίστηκε προσφυγικός συνοικισμός, όπου εγκαταστάθηκε μικρός αριθμός προσφυγικών οικογενειών. Επίσης ο Κοντιάς ήταν έδρα αστυνομικού σταθμού. Την περίοδο αυτή έγιναν έργα ύδρευσης, οδοποιίας, δημιουργήθηκαν δενδροστοιχίες, χτίστηκε νέο σχολικό κτίριο κλπ.

Από τον Κοντιά άρχισε η καλλιέργεια του βαμβακιού στο νησί με σπόρους που έστειλαν τα παιδιά του παπά-Κώστα Αρετού από τις ΗΠΑ. Το 1939 ιδρύθηκε νηπιαγωγείο σε ξεχωριστό κτίριο, το οποίο υπέστη ζημιές στη διάρκεια της κατοχής και ξαναλειτούργησε από το 1951 περιστασιακά και συνεχώς από το 1957. Πολλά χρόνια υπηρέτησαν σε αυτό οι: Ευανθία Σαββαΐδου (1957-62), Καλλιόπη Νικολαΐδου (1957-62) και Δήμητρα Αληγιάννη (1962-67). Από το 1948 και για πολλά έτη λειτούργησαν στον Κοντιά μαθητικές κατασκηνώσεις με έδρα το σχολικό κτίριο.

Μεγάλη ήταν η βοήθεια που προσέφεραν σε κοινωφελή έργα οι μετανάστες σε Αίγυπτο, Αφρική, ΗΠΑ κ.α., τόσο μεμονωμένα όσο και οργανωμένα με τους συλλόγους τους, όπως ο Σύλλογος Κοντιατινών ΗΠΑ «Άγ. Δημήτριος» που βοήθησε στην επισκευή του νηπιαγωγείου μετά την κατοχή και στο ξαναχτίσιμο του σχολείου μετά το σεισμό του 1968.

Πολυάριθμοι είναι οι ομογενείς ευεργέτες και δωρητές του χωριού, όπως οι: Τσόχας, Στέλιος και Χρήστος Γιαννάκης (Ερυθραία), αδελφοί Πλαγή (Ροδεσία), αδερφοί Βεργή (Μοζαμβίκη), Τριαντάφυλλος Τζηρός, Αλκιβιάδης Θεοδώρου, Παν. Γαροφαλής, Χρ. Ντανικόλας, Κομνηνός Καφές, Χαράλαμπος Παραθυράς, Νικ. Καραγιάννης, Αναστ. Ζαφειρίου, Απ. Μουτζουρής, Χρ. Λούσκος, Νικ. Πολυταρίδης κ.ά.

Μεταπολεμικά, η εσωτερική και η εξωτερική μετανάστευση, κυρίως προς Αυστραλία, αποδυνάμωσαν το χωριό. Από τους 1462 κατοίκους το 1951, είχαν απομείνει μόλις 551 το 1991. Τελευταία παρατηρείται μια μικρή πληθυσμιακή αύξηση (628 κάτοικοι το 2001). 

Εκτός από τις αγροτικές και αλιευτικές ασχολίες, στο χωριό υπάρχει από παλιά το ποτοποιείο του Δημοσθένη Μαγιά που βγάζει το ούζο Κοντιάς -επίσης, τσίπουρο και κρασί -, το τυροκομείο Γ. Μαρκάκη, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες κλπ.

Ο τουρισμός αναπτύσσεται ραγδαία, διότι ο Κοντιάς έχει διατηρήσει το παραδοσιακό χρώμα των κατοικιών του, πολλές από τις οποίες υπήρξαν αρχοντικά παλιών καραβοκύρηδων. Επίσης, η προβολή της μεσαιωνικής ιστορίας του (κάστρα) και η διενέργεια ανασκαφών στην προϊστορική θέση Τροχαλιά, μπορούν να βοηθήσουν την περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη. Η ολοκλήρωση του φράγματος, το οποίο είχε ξεκινήσει στις αρχές της δεκαετίας του ’70, στη θέση Τριπόταμα του χείμαρρου Χαντριά, δημιούργησε μια τεχνητή λίμνη, η οποία εκτός από την άρδευση των αγροτικών εκτάσεων, αποτελεί ένα σημαντικό υδροβιότοπο, που μπορεί να προσελκύσει οικοπεριηγητές, σχολεία κλπ. Η αβαθής αυτή λιμνοθάλασσα που αποξηραίνεται το καλοκαίρι, το χειμώνα αποτελεί αξιόλογο υδροβιότοπο, όπου ξεχειμάζουν φοινικόπτερα, ερωδιοί, χαλκόκοτες, πάπιες κλπ.

Τέλος, η νεολαία του χωριού δραστηριοποιείται γύρω από τον ποδοσφαιρικό και πολιτιστικό σύλλογο Φιλοκτήτης, ενώ σημαντικές είναι οι πρωτοβουλίες και οι εκδηλώσεις του Συλλόγου Κοντιατινών της Αθήνας, όπως η αναπαλαίωση των ανεμόμυλων, τα δύο βαλκανικά συμπόσια ζωγραφικής, από τα οποία συγκεντρώθηκαν έργα με σκοπό την ίδρυση Πινακοθήκης κλπ.

 Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα η νεολαία του χωριού σε συνεργασία με τους πολιτιστικούς συλλόγους διοργανώνουν υπό την αιγίδα του ΟΕΠΑ Δήμου Λήμνου μια ξεχωριστή χριστουγεννιάτικη εκδήλωση, που περιλαμβάνει δραστηριότητες και πολλά παιχνίδια καθώς και φωταγώγηση του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Επίσης γίνεται το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού που θα οδηγήσει στον στολισμό του Δέντρου της Αλληλεγγύης από τρόφιμα που μπορεί να προσφέρει ο καθένας και τα οποία θα μοιραστούν σε οικογένειες που τα έχουν πραγματικά ανάγκη. Εκεί, βέβαια, βρίσκεται και ο Άγιος Βασίλης για να μοιράσει δώρα, ενώ θα προσφέρονται ροφήματα και λιχουδιές από τους ανθρώπους του χωριού.

Πολύ κοντά στον Κοντιά είναι το Διαπόρι, το γραφικό και ήσυχο λιμανάκι με τα ψαροκάικα, τα μικρά καρνάγια και τις όμορφες ψαροταβέρνες. Εκεί πηγαίνουν πολλοί Λημνιοί και επισκέπτες για μπάνιο, φαγητό ή καφέ, απολαμβάνοντας την πανέμορφη θέα του κόλπου Κοντιά, και τα βραδάκια τα χρυσοκόκκινα ηλιοβασιλέματα.

 

Βιβλιογραφία:

  • Θεοδ. Μπελίτσου, "Ιστορικό οδοιπορικό στη Λήμνο: Κοντιάς", εφ. Λήμνος, φ. 469 (21-3-2007).
  • Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986.
  • Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη".
  • Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994.
  • "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.