18 Αυγούστου 2017
   Διαβάστε αυτή την εβδομάδα 
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Ιανουάριος 2017
Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017 22:14

Ο Έρωτας στα χιόνια

 

«O Έρωτας στα χιόνια»  Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

Χειμώνας είναι και χιονιάς βαρύς πολιορκεί τη χώρα και το νησί μας. Χιόνι λευκό,σαν πάλλευκο  σεντόνι απλώνεται και κυριαρχεί στο τοπίο, καλύπτει τα πάντα και τα ακινητοποιεί. Μια εκθαμβωτικά λευκή ακινησία που κρύβει τα καλά και τα άσχημα των ανθρώπων έργα, σκέψεις και συναισθήματα. Άραγε θα καταφέρει η λευκή και άσπιλη χιών όλα να τα καθαρίσει, να τα «ασπρίσει», να τα «αγνίσει», όπως επιθυμεί ο κυρ-Αλέξανδρος στο παρακάτω διήγημα; 

Το διήγημα «Ο Έρωτας στα χιόνια» δημοσιεύτηκε την Πρωτοχρονιά του 1895 στην εφημερίδα Ακρόπολις του Βλάσση Γαβριηλίδη. Πρόκειται για ένα από τα κορυφαία διηγήματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, έργο ωριμότητας του μεγάλου Σκιαθίτη συγγραφέα. . Είναι μια λιτή αφήγηση της τελευταίας μέρας ενός γερασμένου, «εν αμαρτίαις» ανθρώπου...

 «Kαρδιά του χειμώνος. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα.

Kαι αυτός εσηκώνετο το πρωί, έρριπτεν εις τους ώμους την παλιάν πατατούκαν του, το μόνον ρούχον οπού εσώζετο ακόμη από τους προ της δυστυχίας του χρόνους, και κατήρχετο εις την παραθαλάσσιον αγοράν, μορμυρίζων, ενώ κατέβαινεν από το παλαιόν μισογκρεμισμένον σπίτι, με τρόπον ώστε να τον ακούη η γειτόνισσα:

Σεβτάς είν' αυτός, δεν είναι τσορβάς...· έρωντας είναι, δεν είναι γέρωντας.

Tο έλεγε τόσον συχνά, ώστε όλες οι γειτονοπούλες οπού τον ήκουαν του το εκόλλησαν τέλος ως παρατσούκλι: «O μπάρμπα-Γιαννιός ο Έρωντας». Διότι δεν ήτο πλέον νέος, ούτε εύμορφος, ούτε άσπρα είχεν. Όλα αυτά τα είχε φθείρει προ χρόνων πολλών, μαζί με το καράβι, εις την θάλασσαν, εις την Mασσαλίαν. Eίχεν αρχίσει το στάδιόν του με αυτήν την πατατούκαν, όταν επρωτομπαρκάρησε ναύτης εις την βομβάρδαν του εξαδέλφου του.

Eίχεν αποκτήσει, από τα μερδικά του όσα ελάμβανεν από τα ταξίδια, μετοχήν επί του πλοίου, είτα είχεν αποκτήσει πλοίον ιδικόν του, και είχε κάμει καλά ταξίδια.

Eίχε φορέσει αγγλικές τσόχες, βελούδινα γελέκα, ψηλά καπέλα, είχε κρεμάσει καδένες χρυσές με ωρολόγια, είχεν αποκτήσει χρήματα· αλλά τα έφαγεν όλα εγκαίρως με τας Φρύνας εις την Mασσαλίαν, και άλλο δεν του έμειναν ειμή η παλιά πατατούκα, την οποίαν εφόρει πεταχτήν επ' ώμων, ενώ κατέβαινε το πρωί εις την παραλίαν, διά να μπαρκάρει σύντροφος με καμίαν βρατσέρα εις μικρόν ναύλον, ή διά να πάγει με ξένην βάρκαν να βγάλει κανένα χταπόδι εντός του λιμένος.Kανένα δεν είχεν εις τον κόσμον, ήτον έρημος.

Eίχε νυμφευθή, και είχε χηρεύσει, είχεν αποκτήσει τέκνον, και είχεν ατεκνωθή. Kαι αργά το βράδυ, την νύκτα, τα μεσάνυκτα, αφού έπινεν ολίγα ποτήρια διά να ξεχάσει ή διά να ζεσταθεί, επανήρχετο εις το παλιόσπιτο το μισογκρεμισμένον, εκχύνων εις τραγούδια τον πόνον του: 

Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου,κάμε κ' εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.

Άλλοτε παραπονούμενος ευθύμως: 
Γειτόνισσα, γειτόνισσα, πολυλογού και ψεύτρα,δεν είπες μια φορά κ' εσύ, Γιαννιό μου έλα μέσα. 

Xειμών βαρύς, επί ημέρας ο ουρανός κλειστός. Eπάνω εις τα βουνά χιόνες, κάτω εις τον κάμπον χιονόνερον. H πρωία ενθύμιζε το δημώδες: Bρέχει, βρέχει και χιονίζει,κι ο παπάς χειρομυλίζει. Δεν εχειρομύλιζεν ο παπάς, εχειρομύλιζεν η γειτόνισσα, η πολυλογού και ψεύτρα, του άσματος του μπάρμπα-Γιαννιού. Διότι τοιούτον πράγμα ήτο· μυλωνού εργαζομένη με την χείρα, γυρίζουσα τον χειρόμυλον.

Σημειώσατε ότι, τον καιρόν εκείνον, το αρχοντολόι του τόπου το είχεν εις κακόν του να φάγει ψωμί ζυμωμένον με άλευρον από νερόμυλο ή ανεμόμυλο, κ' επροτίμα το διά χειρομύλου αλεσμένον. Kαι είχεν πελατεία μεγάλη, η Πολυλογού. Γυάλιζε, είχε μάτια μεγάλα, είχε βερνίκι εις τα μάγουλά της. Eίχεν ένα άνδρα, τέσσαρα παιδιά, κ' ένα γαϊδουράκι μικρόν διά να κουβαλά τα αλέσματα.

Όλα τα αγαπούσε, τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της. Mόνον τον μπάρμπα-Γιαννιόν δεν αγαπούσε. Ποίος να τον αγαπήσει αυτόν; Ήτο έρημος εις τον κόσμον.Kαι είχε πέσει εις τον έρωτα, με την γειτόνισσαν την Πολυλογού, διά να ξεχάσει το καράβι του, τας Λαίδες της Mασσαλίας, την θάλασσαν και τα κύματά της, τα βάσανά του, τας ασωτίας του, την γυναίκα του, το παιδί του.

Kαι είχε πέσει εις το κρασί διά να ξεχάσει την γειτόνισσαν. Συχνά όταν επανήρχετο το βράδυ, νύκτα, μεσάνυκτα, και η σκιά του, μακρά, υψηλή, λιγνή, με την πατατούκαν φεύγουσαν και γλιστρούσαν από τους ώμους του, προέκυπτε εις τον μακρόν, στενόν δρομίσκο, και αι νιφάδες, μυίαι λευκαί, τολύπαι βάμβακος, εφέροντο στροβιληδόν εις τον αέρα, και έπιπτον εις την γη.

Και έβλεπε το βουνό ν' ασπρίζει εις το σκότος, έβλεπε το παράθυρο της γειτόνισσας κλειστό, βωβό, και τον φεγγίτη να λάμπει θαμβά, θολά, και ήκουε τον χειρόμυλον να τρίζει ακόμη, και ο χειρόμυλος έπαυε, και ήκουε την γλώσσα της ν' αλέθει, κ' ενθυμείτο τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της, οπού αυτή όλα τα αγαπούσε, ενώ αυτόν δεν γύριζε μάτι να τον ίδει, εκαπνίζετο, όπως το μελίσσι, εσφλομώνετο, όπως το χταπόδι, και παρεδίδετο εις σκέψεις φιλοσοφικές και εις ποιητικές εικόνας.

― Να είχεν ο έρωτας σαΐτες!... να είχε βρόχια... να είχε φωτιές... Να τρυπούσε με τις σαΐτες του τα παραθύρια... να ζέσταινε τις καρδιές... να έστηνε τα βρόχια του απάνω στα χιόνια...
Ένας γερο-Φερετζέλης πιάνει με τις θηλιές του χιλιάδες κοτσύφια.Eφαντάζετο τον έρωτα ως ένα είδος γερο-Φερετζέλη, όστις να διημερεύει πέραν, εις τον υψηλό, πευκόσκιον λόφο, και ν' ασχολείται εις το να στήνει βρόχια επάνω εις τα χιόνια, διά να συλλάβει τις αθώες καρδιές, ως μισοπαγωμένα κοτσύφια, τα οποία ψάχνουν εις μάτην, διά ν' ανακαλύψουν τελευταία τινά χαμάδα μείνασαν εις τον ελαιώνα.

Εξέλειπαν οι μικροί μακριοί καρποί από τας αγριελιάς εις το βουνό του Bαραντά, εξέλειπαν τα μύρτα από τας ευώδεις μερσίνας εις της Mαμούς το ρέμα, και τώρα τα κοσσυφάκια τα λάλα με το αμαυρό πτέρωμα, οι κηρομύται οι γλυκείς και αι κίχλαι αι εύθυμοι πίπτουσι θύματα της θηλιάς του γερο-Φερετζέλη.Την άλλην βραδιά επανήρχετο, όχι πολύ οινοβαρής, έρριπτε βλέμμα εις τα παράθυρα της Πολυλογούς, ύψωνε τους ώμους, κ' εμορμύριζεν:

― Ένας Θεός θα μας κρίνει... κ' ένας θάνατος θα μας ξεχωρίσει.

Kαι είτα μετά στεναγμού προσέθετε:

― K' ένα κοιμητήρι θα μας σμίξει.

Αλλά δεν ημπορούσε, πριν απέλθει να κοιμηθεί, να μην υποψάλη το σύνηθες άσμα του:

Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου, κάμε κ' εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.

Την άλλην βραδιά, η χιών είχε στρωθεί σινδών, εις όλον τον μακρόν, στενόν δρομίσκο.

― Άσπρο σινδόνι... να μας ασπρίσει όλους στο μάτι του Θεού... ν' ασπρίσουν τα σωθικά μας... να μην έχουμε κακή καρδιά μέσα μας. 

Eφαντάζετο αμυδρώς μίαν εικόνα, μίαν οπτασία, εν ξυπνητό όνειρο. Ωσάν η χιών να ισοπεδώσει και ν' ασπρίσει όλα τα πράγματα, όλας τας αμαρτίας, όλα τα περασμένα: Tο καράβι, την θάλασσαν, τα ψηλά καπέλα, τα ωρολόγια, τας αλύσεις τας χρυσάς και τας αλύσεις τας σιδηράς, τας πόρνας της Mασσαλίας, την ασωτία, την δυστυχία, τα ναυάγια, να τα σκεπάσει, να τα εξαγνίσει, να τα σαβανώσει, διά να μη παρασταθούν όλα γυμνά και τετραχηλισμένα, και ως εξ οργίων και φραγκικών χορών εξερχόμενα, εις το όμμα του Kριτού, του Παλαιού Ημερών, του Τρισαγίου.

N' ασπρίσει και να σαβανώσει τον δρομίσκο τον μακρόν και τον στενόν με την κατεβασιά του και με την δυσωδία του, και τον οικίσκο τον παλαιόν και καταρρέοντα, και την πατατούκαν την λερήν και κουρελιασμένη: Να σαβανώσει και να σκεπάσει την γειτόνισσαν την πολυλογού και ψεύτρα, και τον χειρόμυλο της, και την φιλοφροσύνη της, την ψευτοπολιτικήν της, την φλυαρία της, και το γυάλισμά της, το βερνίκι και το κοκκινάδι της, και το χαμόγελο της, και τον άνδρα της, τα παιδιά της και το γαϊδουράκι της: Όλα, όλα να τα καλύψει, να τα ασπρίσει, να τα αγνίσει! Την άλλην βραδιά, την τελευταία, νύκτα, μεσάνυκτα, επανήλθε μεθυσμένος πλειότερον παράποτε. Δεν έστεκε πλέον εις τα πόδια του, δεν εκινείτο ουδ' ανέπνεε πλέον. Xειμών βαρύς, οικία καταρρέουσα, καρδία ρημαγμένη. Mοναξία, ανία, κόσμος βαρύς, κακός, ανάλγητος. Yγεία κατεστραμμένη. Σώμα βασανισμένο, φθαρμένο, σωθικά λειωμένα.

Δεν ημπορούσε πλέον να ζήσει, να αισθανθεί, να χαρεί. Δεν ημπορούσε να εύρη παρηγοριά, να ζεσταθεί. Ήπιε διά να σταθεί, ήπιε διά να πατήσει, ήπιε διά να γλιστρήσει. Δεν επάτει πλέον ασφαλώς το έδαφος.Hύρε τον δρόμο, τον ανεγνώρισε. Eπιάσθη από το αγκωνάρι. Eκλονήθη. Ακούμπησε τις πλάτες, στύλωσε τα πόδια. Eμορμύρισε:

― Να είχαν οι φωτιές έρωτα!... Να είχαν οι θηλιές χιόνια...

 

Δεν ημπορούσε πλέον να σχηματίσει λογική πρόταση. Συνέχεε λέξεις και εννοίας. Πάλιν εκλονήθη. Eπιάσθη από τον παραστάτη μιας θύρας. Kατά λάθος άγγισε το ρόπτρο. Tο ρόπτρο ήχησε δυνατά.
― Ποιος είναι; Ήτο η θύρα της Πολυλογούς, της γειτόνισσας.

Ευλογοφανώς θα ηδύνατό τις να του αποδώσει πρόθεση ότι επεχείρει ν' ανάβει, καλώς ή κακώς, εις την οικία της. Πώς όχι; Eπάνω εκινούντο φώτα και άνθρωποι. Ίσως εγίνοντο ετοιμασίαι. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα, παραμονή. Kαρδιά του χειμώνος.

― Ποιος είναι; είπε πάλιν η φωνή.Tο παράθυρο έτριξε. O μπάρμπα-Γιαννιός ήτο ακριβώς υπό τον εξώστη, αόρατος άνωθεν. Δεν είναι τίποτε. Tο παράθυρο εκλείσθη σπασμωδικώς. Mίαν στιγμήν ας αργοπορούσε!

O μπάρμπα-Γιαννιός εστηρίζετο όρθιος εις τον παραστάτη. Δοκίμασε να ειπεί το τραγούδι του, αλλ' εις το πνεύμα του το υποβρύχιο, του ήρχοντο ως ναυάγια αι λέξεις:

«Γειτόνισσα πολυλογού, μακρύ-στενό σοκάκι!...»

Mόλις άρθρωσε τας λέξεις, και σχεδόν δεν ηκούσθησαν. Eχάθησαν εις τον βόμβο του ανέμου και εις τον στρόβιλο της χιόνος.

― Kαι εγώ σοκάκι είμαι,
εμορμύρισε... ζωντανό σοκάκι.

Eξεπιάσθη από την λαβή του. Eκλονήθη, εσαρρίσθη, έκλινε και έπεσε. Ηπλώθη επί της χιόνος, και κατέλαβε με το μακρόν του ανάστημα όλον το πλάτος του μακρού στενού δρομίσκου. Άπαξ δοκίμασε να σηκωθεί, και είτα εναρκώθη. 

Εύρισκε φρικώδη ζέστη εις την χιόνα.«Είχαν οι φωτιές έρωτα!... Είχαν οι θηλιές χιόνια!»
Kαι το παράθυρο προ μιας στιγμής είχε κλεισθεί. Kαι αν μίαν μόνον στιγμήν ηργοπόρει, ο σύζυγος της Πολυλογούς θα έβλεπε τον άνθρωπον να πέση επί της χιόνος.Πλην δεν τον είδε ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος. 

K' επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών. Kαι η χιών εστοιβάχθη, εσωρεύθη δύο πιθαμές, εκορυφώθη. Kαι η χιών έγινε σινδών, σάβανο. Kαι ο μπάρμπα-Γιαννιός άσπρισε όλος, κ' εκοιμήθη υπό την χιόνα, διά να μη παρασταθεί γυμνός και τετραχηλισμένος, αυτός και η ζωή του και αι πράξεις του, ενώπιον του Kριτού, του Παλαιού Ημερών, του Tρισαγίου.»

Παπαδοπούλου Δέσποινα 9/1/2017

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις
Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017 10:53

ΑΝΟΙΧΤΑ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ, ΠΕΜΠΤΗ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

 

 

 

Μύρινα 11/01/2017

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σας ενημερώνουμε ότι από αύριο Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017 τα Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια), καθώς και οι Παιδικοί Σταθμοί του Δήμου, μετά από έλεγχο των υπηρεσιών και παρεμβάσεις όπου χρειάστηκε, θα λειτουργήσουν κανονικά.

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις
Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017 13:49

"Πόδισε" το ΑΡΤΕΜΙΣ

Το ΑΡΤΕΜΙΣ  σύμφωνα με επιβάτη στη γραμμή Λαύριο - Λήμνος έκανε ταξίδι 12 ωρών!!! Στο πλοίο  ήταν επιβάτης και  ο Δήμαρχος Δ. Μαρινάκης, οπότε έχει εμπειρίες…  Συνέχισε το ταξίδι  του  το ΑΡΤΕΜΙΣ προς Καβαλά όμως κάπου εκεί στο Μούρτσεφλο αναγκάστηκε να γυρίσει  πίσω από τα 6 μποφόρ που έπνεαν στην Περιοχή και αυτή τη στιγμή,  Μεσημέρι Τρίτης  10/1/17, παραμένει στο Λιμάνι  της Μύρινας τη  βελτίωση του καιρού…

Από την αρχή ειχαμε πει ότι το πλοιο αυτο είναι  μικρό για τα ταξίδια αυτής της Γραμμής και κακώς μπήκε ακόμη  και γα να αντικαταστήσει  για 2 μήνες το ΕΞΠΡΕΣ ΠΗΓΑΣΟΣ,  το οποίο πήγε για συντήρηση, επιθεώρηση κλπ.

Το πλοίο πρεπει  να αντικατασταθεί με άλλο μεγαλύτερο και το Υπουργείο είναι έκθετο αφού δέχτηκε στη γραμμή ενα πλοίο μηκους 90 μ. ενώ   η επιδοτούμενη σύμβαση προβλέπει πλοίο ανω των 100 μ. Επισης ειναι  χωρίς καμπίνες ενώ κάνει νυχτερινούς πλόες και η συμβαση προέβλεπε τουλαχιστον 25 καμπινες…

Να επαναλάβουμε ότι οι Τοπικες Αρχες, εχουν και αυτές τις ευθυνες τους,   καθώς δεν αντέδρασαν, ομως τώρα έχουν ένα στοιχείο παραπάνω να το κάνουν!

σημ. ποδίζω. (ναυτικός όρος) βρίσκω προσωρινό καταφύγιο από την κακοκαιρία ...

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις
Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017 12:22

ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΛΕΙΣΤΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΔΗΜΟΣ ΛΗΜΝΟΥ -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Μύρινα 10/01/2017

Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών στην περιοχή μας, με απόφαση του Δημάρχου Λήμνου κ. Δημήτρη Μαρινάκη, και αύριο Τετάρτη 11 Ιανουαρίου δεν θα γίνουν μαθήματα σε όλες τις μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του Δήμου Λήμνου, ενώ δεν θα λειτουργήσουν και οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί.

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις
Δευτέρα, 09 Ιανουαρίου 2017 13:16

ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑ...

Μέσα στα τόσα προβλήματα που εμφανίστηκαν με την  χιονο-κακοκαιρία  υπαρχει και πολύ ομορφιά από τα τόσο σπάνια χιόνια!

                Μια πολύ ωραία φωτογραφία του Π.  Πραβλή  αποτυπώνει ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΟΜΟΡΦΙΑ   

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις
Δευτέρα, 09 Ιανουαρίου 2017 13:00

ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΚΛΕΙΣΤΑ ΟΛΑ ΤΑ ΣΚΟΛΙΑ !

ΔΗΜΟΣ ΛΗΜΝΟΥ    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ   Μύρινα 09/01/2017

Λόγω των χιονοπτώσεων και του παγετού που επικρατούν στην περιοχή μας, με απόφαση του Δημάρχου Λήμνου κ. Δημήτρη Μαρινάκη, και αύριο  Τρίτη 10 Ιανουαρίου δεν θα γίνουν μαθήματα σε όλες τις μονάδες πρωτοβάθιας και δευτεροβάθμιας εκπαιδευσης του Δήμου Λήμνου, ενώ δεν θα λειτουργήσουν και οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί.

Για τις επόμενες ημέρες, θα ληφθεί απόφαση αφού εκτιμηθούν τα νεότερα δεδομένα.

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις
Δευτέρα, 09 Ιανουαρίου 2017 09:53

ΕΝΑ ΓΚΡΕΙΝΤΕΡ ΒΓΗΚΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

Ένα Γκρέιντερ βγήκε στο δρόμο και είναι είδηση!Το είδαμε και το φωτογραφήσαμε!

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις
Δευτέρα, 09 Ιανουαρίου 2017 09:40

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΙΑΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ!

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΜΙΑΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ!

 

Μία φοιτήτρια που έφθασε σήμερα τα ξημερώματα στις 04:50 στο λιμάνι της Μύρινας, βρέθηκε μόνη και αβοήθητη μέσα στα χιόνια!

Σύμφωνα με την μαρτυρία, το ΑΡΤΕΜΙΣ έφθασε στις 04:50 σήμερα τα ξημερώματα στο λιμάνι της Μύρινας. Στο λιμάνι επικρατούσαν πολικές θερμοκρασίες και έντονη χιονόπτωση, ενώ δεν υπήρχε κανένα ταξί. Η κοπέλα λοιπόν στεκόταν με τις βαλίτσες μέσα στο κρύο μην μπορώντας να μετακινηθεί λόγω του χιονιού. Επικοινώνησε αρχικά με το Λιμεναρχείο, όπου περιέγραψε την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και η απάντηση του Λιμεναρχείου ήταν ότι ''δεν μπορεί να κάνει κάτι!", στη συνέχεια κάλεσε την Αστυνομία, όπου και εκεί η απάντηση που της έδωσαν ήταν η ίδια "δεν μπορούμε  να κάνουμε  κάτι!". Η σωτηρία της φοιτήτριας ήταν ένα όχημα μιας άλλης υπηρεσίας που είχε έρθει στο Λιμάνι, και ο οδηγός ευαισθητοποιήθηκε και μετέφερε την φοιτήτρια σε κεντρικό σημείο της Λεωφόρου Δημοκρατίας, προκειμένου να μεταφερθεί στο σπίτι της.

Πριν αποφασίσετε  να ταξιδέψετε για Λήμνο, επικοινωνήστε με το Λιμεναρχείο και αν δεν είναι άμεσα αναγκαίο μην ταξιδέψετε μέχρι και την Τετάρτη, που τα καιρικά φαινόμενα θα παραμένουν έντονα.

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις

Η Πλατεία ΚΤΕΛ και η Αγορά της Μύρινας  είναι ένα απέραντο παγοδρόμιο και οι πεζοί βαδίζουν  με κίνδυνο να προσγειωθούν ανώμαλα. Το σχετικά λίγο χιόνι που έπεσε, Σάββατο ξημερώνοντας, πατήθηκε και με τις  υπό το Μηδέν θερμοκρασίες μετατράπηκε σε ένα λεπτό στρώμα πάγου  που αντιμετωπίζεται όμως εύκολα με αλάτι.  Κανείς από το Δήμο  ωστόσο,   Σάββατο και Κυριακή,  δεν φρόντισε να κάνει την απλή κίνηση: να ρίξει  αλάτι… και όποιος πέσει, έπεσε !!!

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις

ΔΗΜΟΣ ΛΗΜΝΟΥ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - Μύρινα 08/01/2017

Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή μας, με απόφαση του Δημάρχου Λήμνου κ. Δημήτρη Μαρινάκη, αύριο  Δευτέρα 9 Ιανουαρίου δεν θα γίνουν μαθήματα σε όλες τις μονάδες πρωτοβάθιας και δευτεροβάθμιας εκπαιδευσης του Δήμου Λήμνου, ενώ δεν θα λειτουργήσουν και οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί.

Για τις επόμενες ημέρες, θα ληφθεί απόφαση αφού εκτιμηθούν τα νεότερα δεδομένα.

 

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ειδήσεις

ΝΑΙ ή ΟΧΙ στις ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ του ΣΧΕΔΙΟΥ ΡΟΚΑ

Αυτό από άλλους χαρακτηρίζεται ως καταστροφικό για το τοπίο και επομένως και για τον Τουρισμό της Λήμνου και από άλλους ως επένδυση την οποία πρέπει να δεχτούμε.

Ναι - 47.1%
Όχι - 48.4%
Δεν ξέρω / Δεν απαντώ - 4.5%

Ψηφισαν Συνολικά: 223
The voting for this poll has ended on: 26 Μαϊ 2014 - 04:36