27 Μαΐου 2018
   Διαβάστε αυτή την εβδομάδα 
Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018 14:23

Πώς το ξέρουν; Κύριο

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

ΤΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 Γράφει, ο Θόδωρος Δημητριάδης

 Άνθισαν οι πρώτες αμυγδαλιές. Ακολουθούν οι κορομηλιές και οι βυσσινιές. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή ανθίζουν και βγάζουν χιλιάδες λευκά και ροζ λουλούδια σαν πανέμορφες νυφούλες.

Ακριβώς αυτές τις μέρες. Ούτε πιο νωρίς ούτε πιο αργά. Με αγγλική συνέπεια δευτερολέπτου. Πρώτα ανθίζει η αμυγδαλιά και μετά ειδοποιεί τις άλλες δύο να ανθίσουν κι αυτές. Λένε σε όλους ότι πέρασε ο βαρύς χειμώνας κι έφτασε η άνοιξη

 

Εγώ, που νομίζω ότι τα ξέρω όλα, ξεχνώ πολύ εύκολα:

►   Τι φάγαμε χτες

►   Πότε πρέπει να κάνω σέρβις το αυτοκίνητο

►   Πότε λήγει ο λογαριασμός της ΔΕΗ

►   Αν πήρα τα χάπια για την πίεση

►   Πότε είναι τα γενέθλια της γυναίκας μου,  κ.ά.

 

Και διερωτώμαι:

 

►        Αυτές, πώς το ξέρουν;

►        Τι είναι αυτό που τις παρακινεί; 

►        Ποιο ρολόι τις το θυμίζει;

►        Πού ήταν κρυμμένα μέσα τους τα μπουμπούκια;

►        Πώς δεν κάνουν λάθος και δίνουν πάντα το ίδιο, το δικό τους χρώμα στα λουλούδια τους; Και το ίδιο ξεχωριστό άρωμα.

►        Πώς το ξέρουν ότι πρέπει να πετάξουν πρώτα τα μπουμπούκια και ύστερα τα φύλλα και τους καρπούς;  Κι αυτά τα μπουμπούκια, βάσει ποιού σχεδίου ή καλουπιού παίρνουν αυτό το σχήμα;

 

Βλέπω και τις μέλισσες που πετάνε από λουλούδι σε λουλούδι, από θυμάρι σε θυμάρι, και τρυγούν τους χυμούς.

 

Και διερωτώμαι:  Αυτές οι μέλισσες,

►        Από πού το έμαθαν ότι ήλθε η άνοιξη και άνθισαν τα δέντρα;

►        Όταν φύγουν από την κυψέλη, διανύουν μεγάλες αποστάσεις, κι όλη μέρα τριγυρίζουν από δω κι από κει σε διάφορα χωράφια, περιβόλια και δέντρα, από τον Κάσπακα μέχρι το Μούρτζουφλο, απ’ το Γομάτι μέχρι τα Φαλακρά, από την Πλάκα μέχρι το Φακό. Κι όταν φορτωθούν τη γύρη, χωρίς να έχουν ραντάρ, πώς ξέρουν το δρόμο και γυρίζουν γραμμή πίσω στην κυψέλη, στη δική τους κυψέλη κι όχι σε κάποια άλλη;

 

Γέμισε η Λίμνη Αλυκή με χιλιάδες πανέμορφα ροζ φλαμίνγκος, και η Χορταρόλιμνη με χουλιαρόπαπιες και άλλα σπάνια αποδημητικά πουλιά.

Είναι και τα χελιδόνια, που θα καταφτάσουν κι αυτά τον άλλο μήνα, αρχές Μαρτίου.

 

Και διερωτώμαι:

            Ξεκίνησαν από τη μακρινή Αφρική.  Που τη βρήκαν τη δύναμη να πετάξουν τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα;

 

Εγώ με το αυτοκίνητο κάνω μια μικρή διαδρομή, λ.χ. από τη Μύρινα στο Διαπόρι, κι αν δεν προσέξω τις μικροσκοπικές πινακίδες μέσα στα στενά στο Θάνος χάνομαι, και αντί να πάω στον Κοντιά πηγαίνω στην παραλία του Θάνους.

Το ίδιο και μέσα στον Κοντιά, αν είμαι αφηρημένος με τους ανεμόμυλους και δεν δω την πινακίδα, αντί να πάω δεξιά για το Διαπόρι βρίσκομαι στους Αγκαριώνες.

Άλλη μια φορά πάλι, από το Κοντοπούλι, αντί να πάω στο Κέρος βρέθηκα στην Παναγιά.

Κι αν χρειαστώ οδική βοήθεια παίρνω τηλέφωνο την Express Service. Κι αν κουραστώ κάνω μια στάση για καφέ και τουαλέτα.

 

Αυτά τα πουλιά, όμως, χωρίς πινακίδες, χωρίς GPS, περνούν πάνω από θάλασσες και στεριές, από χωράφια, περιβόλια, χωριά, ποτάμια και κόλπους, πάνω από νησιά και ξερονήσια, με αέρα και βροχή, χιλιάδες χιλιόμετρα χωρίς διάλειμμα, χωρίς παρκινγκ, χωρίς καφέ και ξεκούραση.

Και με αλάνθαστο τρόπο με ακρίβεια βρίσκουν το δρόμο τους για την Αλυκή. Δεν πάνε ούτε στο Μούρτζουφλο, ούτε στο Σεργίτσι, ούτε στις Σαρδές, ούτε στην Πλάκα, ούτε στο Φακό.

Το ίδιο και τα χελιδόνια, που γεμίζουν όλο το νησί με το χαρούμενο πέταγμα και το κελάηδημα τους, βρίσκουν κι αυτά τη δική τους φωλιά.

Tην ίδια φωλιά κι όχι κάποια άλλη. Αυτήν που είχαν αφήσει πέρσι το φθινόπωρο όταν είχαν φύγει για να πάνε στην Αφρική.

 

Πώς το ξέρουν;

 

Διαβάστηκε 464 φορές